Geprint vanhttps://www.tuinadvies.be/artikels/heerlijk_geurende_sierstruiken_gedurende_de_winter

menu
Tuinadvies

https://www.tuinadvies.be   /    maandag 30 november 2020

Heerlijk geurende sierstruiken gedurende de winter

Het is verbazend hoe in de plantenwereld alles geregeld is. Tijdens de koudste wintermaanden, wanneer sneeuw en ijs hoogtij vieren, tooien sommige struiken zich met bloemen, soms nog voor de eerste bladeren ontluiken. Op dat ogenblik zijn er nog maar weinig insecten actief. Om voor de bevruchting te zorgen, worden ze gelokt door ver dragende geuren zodat mogelijke stuifmeeloverbrengers aangetrokken worden. Bij windstil weer en iets warmere temperaturen kunnen we dan ook genieten van hun uitzonderlijke aroma’s.

Een overzicht:

Abeliophyllum distichum (witte Forsythia) lijkt een beetje op de geelbloeiende Forsythia maar tooit zich in februari met kleine ivoorkleurige bloemen met een oranje hartje. Abeliophyllum is inheems in Korea en in onze streken volkomen winterhard. Hij verspreidt een delicate kruidige geur. Het is een halfstruik die in het begin best wat steun kan gebruiken. Hij prefereert zon tot halfschaduw en groeit ongeveer 1 tot 2 meter hoog.

Camellia sasanqua is een wintergroene sierheester met mooi glanzende ovale bladeren. De witte of roze geurende bloemen sieren de plant van november tot februari. Bij strenge aanhoudende vorstperiodes dient hij beschermd te worden. Deze Camellia kan 3,5 meter hoog worden.

Chimonanthus praecox ook gekend als ‘winterzoet’, bloeit uitbundig na een warme droge zomer. In januari-februari verschijnen de wasachtige lichtgele bloemetjes met een paars hartje. Voorspelt de weerman een vriesperiode dan kan je enkele takjes afsnijden om ze in een vaas in de huiskamer te plaatsen en zo verder te genieten. Deze plant stelt niet veel eisen aan de ondergrond. Plant aan op een zonnig plekje en elk jaar opnieuw zal de Chimonanthus je verrassen met zijn prachtige bloemen en zoete bedwelmende geuren!

Abeliophyllum distichum - Camelia sasanqua - Chimonanthus praecox

Hamamelis mollis ‘Pallida’ (toverhazelaar) is een bladverliezende heester en wordt breder dan hoog en vraagt dus flink wat ruimte. De mooiste cultivars en hybriden werden in het Arboretum van Kalmthout ontwikkeld. ‘Diane’ met rode bloemen en ‘ Jelena’ met roestbruine bloemen geuren helaas wat minder. De geelbloeiende ‘Pallida’ kan beschouwd worden als de sterkst geurende toverhazelaar. Hij verkiest een humusrijke, niet te droge grond en een zonnige tot half beschaduwde plek in de tuin. Geef deze drie meter hoog wordende struik ruimte en geniet wanneer in februari de heldergele zoetgeurende bloempjes verschijnen.

Lonicera fragrantissima Deze winterbloeier geurt even lekker als de zomerbloeiende klimmende kamperfoelies. ‘Fragrantissima’ betekent letterlijk ‘de meest geurende’. De witte bloempjes staan verspreid aan de takken en gaan niet allemaal gelijktijdig open. De takken kunnen in één seizoen tot anderhalve meter groeien en zorgen voor een nogal warrige indruk maar dat is snel vergeten als hij vanaf januari kwistig met zijn parfum begint te strooien.

Mahonia met zijn wintergroen, stekelig, op hulst lijkend blad bloeit meestal in maart met trossen zwavelgele bloemen. Deze heester is een echte meerwaarde voor de tuin. De geur is zwaar en neigt naar seringenparfum. Mahonia x media ‘Charity’ is een prachtige verschijning met zijn varenachtige blauwgroene bladeren waar de lange (tot 30 cm) bloemtrossen bovenuit steken. Mahonia aquifolium en de laagblijvende variëteit ‘Apollo’ doen het ook uitstekend in de schaduw!

Hamamelis mollis 'Pallida' - Lonicera fragrantissima - Mahonia

Sarcococca hookeriana ‘Humilis’: dit juweeltje zou in geen enkele tuin mogen ontbreken. Deze groenblijvende heester wordt niet hoger dan 50 cm. In december verschijnen in de bladoksels kleine zoetgeurende roomwitte bloemen. Net zoals de andere soorten van dit geslacht houdt deze plant van schaduw en halfschaduw. Ze gedijen prima onder bladverliezende bomen en struiken. Wanneer in volle zon aangeplant, dient de bodem constant vochtig te zijn, anders vergelen de bladeren. Deze struikjes kan je op een warme windstille februaridag niet voorbijlopen zonder dat je hun wonderlijke geur opsnuift. Zelfs één enkel struikje in de omgeving van de voordeur zal iedere bezoeker aangenaam verassen. Hoger groeiende soorten zijn ’Ruscifolia’ (50-70 cm), ‘Hookeriana’ (70-100 cm) en ‘ Confusa’ (150-200 cm).


Viburnum: bij deze uitgebreide groep van grote en kleinere heesters behoren drie lekker geurende winterbloeiers. Viburnum x bodnantense is een kruising tussen Viburnum grandiflora en Viburnum farreri. Bloeit soms al vanaf november maar kent zijn hoogtepunt in maart. De roze naar wit verkleurende klokvormige bloemen staan in trosjes aan het uiteinde van de kale takken. Wie éénmaal de geur van deze bloemen ontdekt heeft, zal ze nooit meer vergeten. De meest geteelde cultivars zijn ‘Dawn’, ‘Deben’ en ‘Charles Lamont’. Hun maximum hoogte bedraagt 3 à 4 meter. Viburnum tinus is bladhoudend en bloeit van november tot mei. In koude perioden verspreiden de witte bloemen een onaangename geur. Later, wanneer de temperaturen stijgen, geurt hij dan weer aangenaam, maar zal nooit de machtige, specifieke geur van de ‘bodnantense’-soorten evenaren. 

Sarcococca hookeriana 'Humilis' - Viburnum

#5804

Auteur: Bruno Gielis
Tuin- en landschapsarchitect - Tuinadvies