Geprint vanhttps://www.tuinadvies.be/artikels/rhododendron_vireya

menu
Tuinadvies

https://www.tuinadvies.be   /    zondag 21 juli 2019

Rhododendron vireya

Rhododendron vireya

Vireya rododendrons behoren tot de grootste groep binnen het geslacht Rhododendron.  Ze omvatten meer dan 300 verschillende botanische soorten. Deze vallen onder de lepidote rododendrons.  Dit houdt in dat ze geschubde bladeren en bloemen hebben, soms zijn deze schubben massaal aanwezig waardoor het blad aanvoelt als schuurpapier.  Een ander kenmerk waardoor de vireya’s zich onderscheiden binnen het geslacht Rhododendron is de vorm van hun zaad, dit is op een paar uitzonderingen na (Rh. retusum en Rh. abietifolium)  aan beide zijden gestaart. Dit heeft veel te maken met de epifytische groeiwijze van de vireya rododendrons, d.w.z. dat ze vaak groeien in de kruinen van bomen waar het vederlichte gestaarte zaad zich heel gemakkelijk verspreidt.

Rhododendron vireya werd vroeger “Maleisische rododendron” of “tropische rododendron” genoemd.  Over beide benamingen valt iets te zeggen: men heeft lang gedacht dat de verspreiding van deze rododendrons beperkt was tot de Maleisische archipel.  Nu weet men dat deze voorkomen van  zuidoost Azië  (Bhutan, Myanmar, Vietnam) over de Maleisische archipel tot Australië.  Niettegenstaande de meeste soorten uit het evenaarsgebied voorkomen, leidt de benaming “tropische rododendron” tot heel wat verwarring.  Als men over tropisch spreekt, denkt men in de eerste plaats aan het broeierig, warme regenwoud klimaat.  Dit is voor de meeste vireya rododendrons niet van toepassing.  Ze groeien op berghellingen tussen de 1000 en 2500 meter met uitzonderingen tot op een hoogte van 4000 meter. Het klimaat is hier heel wat frisser, met een vrij hoge luchtvochtigheid en steeds wat wind. De benaming “vireya” is een eerbetoon van de botanicus Carl Ludwig Blume aan een Franse apotheker “Julien Joseph Virey”.

De eerste vireya's met kersrode bloemen (Rhodendron Malayanum) werden door Dr. William Jack van de Oost Indische Compagnie beschreven in 1822. Korte tijd later werden planten van Rhodendron Jasminiflorum met exotisch witte bloemen met roze hart van Malacca naar Vietch & Sons te Exeter gezonden door de verzamelaar Thomas Lobb. Ze bloeiden de eerste maal in Engeland in 1849.

Een beklimming van de berg Mount Kinabalu (4101 m.) in Borneo door Hugh Low, een afgevaardigde van het Engelse Gouvernement, leverde heel wat nieuwe variëteiten op.

Tussen de wereldoorlogen, werden deze exotische planten, door een tekort aan steenkool, gedurende verschillende decennia bijna volledig genegeerd. Ook orchideeën hadden het toen heel moeilijk. Vireya’s verdwenen voor bijna 80 jaar uit onze regionen. Omdat het rododendrons waren, werden ze gelinkt met de populaire winterharde tuinrododendrons. De exotische Vireya’s volgden niet de beschrijving van tuinrododendrons.

 

Een aantal jaren geleden was ik zo gepassioneerd door de prachtige exotisch warme bloemkleuren, ik startte met het telen van deze vergeten tak binnen het geslacht Rhododendron.
 

Teelttechnisch is het geen gewone Rhododendron!

Het teeltsubstraat dat ik gebruik omvat een mengeling van 10% lavasteentjes (8/18 mm), 20% schors (Corsicaanse den), 30% dennennaalden en 40% kokosbrokjes.  Alle vireya’s gedijen er opvallend goed in!  Rhododendron vireya’s overwinteren hier samen met onze azalea’s, deze worden net vorstvrij gehouden.  Hier en daar is er een variëteit, zoals Toff, die rode bladeren vertoont van de koude.  Gedurende de winter begiet ik de vireya’s om de drie à vier weken in de serre.  Als de vireya’s voor het eerst in bloei komen worden ze uitgetest in mijn woonkamer waar ze om de drie à vier dagen water krijgen. Opgelet de vireya nooit in het water laten staan maar wel laten genieten van een vochtige grond!!! 

Tijdens de zomermaanden wordt er om de twee weken gevoed met vloeibare meststof 8/6/8 (N/P/K)+ Mg.  De beste resultaten met de Rhododendron vireya’s bekomt men door ze vóór de zomerperiode (in volle zon) te planten in een verhoogd bed dat bestaat uit een mengeling van bosgrond en turf.  Verschillende variëteiten toonden verbrande bladeren door het droge en warme weer tijdens de eerste week, maar na aanpassing aan de buitenlucht verliep alles vlot.  De vireya twee tot driemaal per week 's avonds water geven is aan te raden.

Indien men de vireya rododendrons in een pot overhoudt, plaatst men deze best niet in de volle zon, dit om te voorkomen dat de temperatuur in de wortelzone te hoog oploopt.  In oktober bloeien de meeste vireya’s voor een tweede keer met een intensere kleur ten opzichte van diegene die in de zomer onder het glas geteeld zijn. 

Het exacte bloeitijdstip voorspellen is onmogelijk.  Ik zie de bloei terugkeren in het voorjaar en het najaar. De laatste twee jaar heb ik soorten gehad met bloemen het hele jaar door, dit wijst erop dat niet alle vireya’s op hetzelfde moment bloeien. Het eerste jaar nijp ik de groeipunten uit de plant om een betere vertakking te creëren. De beste variëteiten van het afgelopen jaar waren: Apassionata, Thai Gold, First Light, Toff, Strawberry Parfait.  De best geurende was ongetwijfeld “Great scent sation”.  Deze zijn één voor één gemakkelijk te kweken om als jonge plant te laten bloeien. 

 

Als ik iets mag meegeven vanuit het telersoog: 

·      Zorg voor een voldoende hoge luchtvochtigheid tijdens de winter in de huiskamer,

·      Een koele, klare standplaats is ideaal.

·      Geef gepast water in het zeer luchtige mengsel waarin vireya’s vertoeven.

·      Rododendron vireya groeit en bloeit beter in een te kleine pot.

 

Hendrik Van Oost
Meer info op www.azaleatuin.be

Dit artikel is copyright © www.tuinadvies.be

Azalea 

Hippeastrum

kerstster

onze kerstpagina
#808