Papaver oriëntale
Het geslacht papaver bestaat uit eenjarige, tweejarige en vaste planten. Hier bespreken we de cultivars van de vaste plant Papaver oriëntale ofwel de Oosterse klaproos.
Gebiologeerd kun je kijken naar een papaverknop die op knappen staat. Eerst vallen van de gezwollen bloemknop de buitenste schillen af. Dan ontrolt de bloem zich.
De bloembladen ontluiken als crêpepapier, frommelig en ongestreken. Sierlijk als een ballerina danst de bloem van de papaver net zo lang tot de kreukels zijn verdwenen.
De tere maar toch grote bloem staat heel mooi tussen de veelbelovende knoppen.
Het blad van Papaver oriëntale is diep ingesneden en een beetje ruw, viltig behaard. Er is niets mis mee maar het voegt ook niet veel toe. Na de bloei stort de plant in. Het blad wordt dor en sterft al snel af, om een groot gat in de border achter te laten.
Daarom is het handig om voor de papaver een plant te zetten, die dat lelijk wordende blad aan het zicht onttrekt. Dikwijls wordt hiervoor gipskruid gebruikt maar iets anders mag natuurlijk ook. Je kunt er ook eenjarigen planten, zodat je de rest van het tuinseizoen bloemen houdt.
De papaver zal nieuw blad vormen zodat later in het seizoen de plant redelijk toonbaar is. Een enkele keer komt het tot een tweede bloei in september maar daar kun je niet vast op rekenen.
Papavers zijn niet erg kieskeurig of veeleisend. Ze houden van zon, hoewel de purper- en auberginekleurige bloemen, zoals “Patty’s Plum” kunnen verbranden in de volle zon. Ze zijn volledig winterhard.
Papaver orientale “Patty’s Plum”
De papaver wordt niet graag verplant. Bovendien gebeurt er bij het verplanten vaak iets eigenaardigs: het jaar er na, komt op de plaats waar de plant is weggehaald, toch opnieuw een papaverplant uit de grond! In dat geval is er een klein stukje wortel in de grond blijven zitten. Het vermeerderen van Papaver oriëntale geschiedt via wortelstekken en feitelijk heb je dus de plant gestekt!
De brandweerautorode bloemen van Papaver oriëntale, zijn weliswaar indrukwekkend maar niet eenvoudig te combineren. Het opvallende vurige rood vraagt er om, geblust te worden door een rustige omgeving, bijvoorbeeld door veel groen. Maar smaken verschillen en experimenteren leidt vaak tot bijzondere combinaties.
Papaver oriëntale
Met de ze zachtere kleuren die we bij de cultivars zien, zijn mooie combinaties te maken met andere planten die in de voorzomer bloeien.
Zo is Papaver “Patty’s Plum”, in aubergine, heel mooi bij Erysimum “Bowles Mauve” en met Iris germanica in de roodpaarse cultivars, zoals Iris germanica “Latin Lover”. Pittig en een beetje gewaagd met Geranium psilostemon.
Papaver “John Metcalf” is zalmroze en kleurt heel mooi bij rode Astrantia’s en bij paarsblauwe Salvia’s, zoals Salvia nemerosa “Ostfriesland”. Het zalmroze is niet overal mooi bij. In combinatie met helderroze oogt het een beetje viezig. Roodbladige planten, zoals Atriplex hortensis “Red Plume” vormen een subtiele kleurencombinatie.
Omdat de kleuren van de Papaver oriëntale vaak heel bijzonder zijn, ontstaan er niet alledaagse combinaties. De bloei duurt lang genoeg om daar volop van te genieten en te kort om er op uitgekeken te raken.
Het nadeel van afstervend blad nemen we graag voor lief door de betoverende schoonheid van de bloemen. Van halverwege de maand mei tot in begin juni zijn het ware blikvangers in de border.
Martje van den Bosch
www.detuinenindemen.nl | 
