Weymouthden
-
Pinus strobus (bot.)
-
Eastern white pine (Eng.)
-
Weymouthskiefer, Strobe (Duits)
-
Pin blanc (Fr
-
Pineaceae – dennenfamilie
Deze den werd in 1700 vanuit Noord-Amerika naar Europa geïmporteerd. De Britse kolonisten hadden al gauw door dat het hout van de white pine voor veel doeleinden te gebruiken was (palen en meubels).
De Nederlandse naam is ontleend aan die van de Engelse Lord Weymouth die deze den aan het begin van de 18e eeuw voor het eerst in zijn Engelse park aanplantte. De weymouthden kan in Amerika een hoogte van 60 m bereiken. In Europa wordt hij niet hoger dan 25 m.
Herkomst
De weymouthden is inheems in oostelijk Noord-Amerika en Canada. Voor de Indianen was het altijd een bijzondere boom. Hij werd gebruikt om er voorwerpen en medicijn van te maken. Hij is tevens het symbool van de stam der Irokezen: als mythologisch en artistiek teken. Hij werd geplant als Boom van de Vrede (Tree of Peace) n.a.v. ‘Het Verdrag van de Grote Vrede’, ondertekend in 1701 in Montreal. Dit verdrag bezegelde de vrede tussen de verschillende indianenstammen en de Canadese overheid.
Plantkenmerken
De kroon van de weymouthden is eerst kegelvormig, later afgeplat. De vorm is vaak onregelmatig en de takken staan op ruime afstanden van elkaar. De twijgen zijn dun, eerst fijn behaard, later kaal.
De naalden staan penseelachtig bij elkaar op de korte loten. Ze zijn blauwgroen en zeer zacht. De binnenzijde heeft witte lengtestrepen.
De mannelijke bloemen zijn cilindrisch en geel, de vrouwelijke bloeikegeltjes gesteeld en groenachtig.
De kegels zijn gesteeld, slank, cilindrisch, licht gebogen en lichtbruin. Ze worden ook wel ‘bananenkegels’ genoemd. De kegelschubben zijn leerachtig en met hars bedekt. De zaden rijpen in de herfst van het 2e jaar.
Gebruik
De weymouthden is in Europa een waardevolle bosboom geworden hoewel hij in het begin zeer gevoelig was voor roestschimmel. Door selectie van niet aangetaste bomen is men erin geslaagd, resistente rassen te kweken. Bovendien heeft men vastgesteld dat de schimmel voor zijn levenscyclus bepaalde ribessoorten nodig heeft, die als tussenwaardplanten dienst doen. Canada heeft daarom de invoer van bepaalde ribessoorten verboden. 
De roestaantasting heeft in de 19e eeuw vooral in Noord-Amerika grote schade aangericht.
Het hout van de weymoutden heeft een geelrode kern en witgeel spinthout. Het is geschikt voor het vervaardigen van meubels en muziekinstrumenten, vooral voor de bouw van orgels. Vroeger werden er uithangborden van gemaakt.
Duivenhokken worden vaak van onbehandeld weymouthhout gemaakt. De geur schijnt op wedstrijdvliegers een positief effect te hebben.
In 1761 eiste Engeland dikke weymouthstammen op voor scheepsmasten en dat leidde tot conflicten met de kolonisten.
Bij ons wordt de weymouthden als sierboom in parken en bossen aangeplant.
Er zijn ook een aantal dwergvormen voor de rotstuin verkrijgbaar.
Standplaats
De weymouthden houdt van een koel en vochtig klimaat en diepe vochthoudende bodem in de halfschaduw. Hij is winterhard.
  
Auteur: Brigit Kahlert
website: http://www.stemderbomen.nl | 
