Peren
Peren zijn alleen als cultuurplanten bekend. Ze zijn nauw verwant aan appels, maar hebben meer warmte nodig en ze wortelen dieper dan appelbomen. Daarom is goed gedraineerde, diep losse grond voorwaarde voor de teelt. Peren kunnen heel goed worden geleid. Sommige perenrassen kennen het verschijnsel ‘beurtjaren’: het ene jaar geven ze veel meer opbrengst dan andere jaren. Dat geldt vooral voor oudere rassen zoals de ‘Juttepeer’. Er zijn hand- en stoofperen. ‘Supertrévoux’ is een vroege handpeer (oogst in augustus), groot en sappig met een rode blos. ‘Beurré Hardy’ is in september oogstbaar, roestbruin, groot, heel smakelijk en beperkt houdbaar. ‘Bonne Louise d’Avranches’ is eind september plukrijp, vrij klein, sappig, groen met een rode blos, en ook enige tijd bewaarbaar. Echte bewaarrassen zijn ‘Conference’ (slanke bruingroene vruchten; een goede zelfbestuiver) en ‘Doyenné du Comice’ (geelbruin, lekker sappig). Goede stoofperen zijn ‘Gieser Wildeman’ en ‘Saint Rémy’ (beide roodkokend). Oogst ze in oktober. De meeste peren bloeien in april-mei.
Peren: ‘Beurré Hardy’
Peren als bestuivers
Ook peren vormen het beste vruchten als verschillende rassen elkaar kunnen bestuiven, maar ook door zelfbestuiving worden vruchten gevormd. Dat is echter nooit zeker dus vraag bij aankoop altijd deskundig advies. Goede combinaties zijn:
1 ‘Supertrévoux’ 2
2 ‘Conference’ 1 2 3 4
3 ‘Doyenné du Comice’ 2 4
4 ‘Gieser Wildeman’ 2 4
Pruimen
Bijna alle pruimen zijn uitstekende zelfbestuivers. U heeft dus aan één boom genoeg om vruchten te krijgen. Maar vraag ook bij pruimen advies, want de bestuivingskwaliteit verschilt per ras. Pruimen hebben meestal veel ruimte nodig. Het kunnen vrij grote bomen worden (uiteraard afhankelijk van de onderstam waarop is geënt). Een mooi oud ras is ‘Gele Kroos’ die grote aantallen kleine, gele vruchten vormt met een lekkere smaak. ‘Victoria’ is een heel bekend ras met kippeneigrote, paarse vruchten. Bij dit ras moeten de takken vaak worden gestut om breken te voorkomen, zo zwaar kan de vruchtdracht zijn. ‘Opal’ geeft kleine, lekkere, geel met paarse vruchten. Dit is een vroeg ras: juli-augustus oogstbaar. ‘Anna Späth’ is een laat ras (plukrijp in oktober) met blauwrode, tamelijk grote vruchten. Een ras met grote opbrengst is ‘Czar’ (rijp in augustus). Deze heeft lekker fris smakende paarsblauwe vruchten die enigszins op kwetsen lijken. Kwetsen zijn de bekende stevige, vlezige pruimen die onder andere in de tutti frutti worden verwerkt en als bakpruim worden toegepast. Ze zijn in augustus-september oogstrijp. Een goed ras is ‘Italiaanse Kwets’. ‘Reine Claude Verte’ is de bekende groene pruim met de bijzondere smaak.
Kersen
Er zijn heel wat groepen kersen, maar in grote lijnen worden er twee hoofdgroepen onderscheiden: zoete kersen en zure kersen of morellen. Zoete kersen kunnen op voedzame grond tot grote bomen uitgroeien, hoewel het aantal kleiner blijvende rassen toeneemt. En ze hebben kruisbestuiving nodig. Dus aan één boom heeft u niet genoeg, tenzij u kiest voor een zogenaamde ‘duoboom’ waarbij takken van verschillende rassen op één onderstam zijn geënt. Goede rassen zoete kersen zijn onder andere ‘Early Rivers’, een vroege, bruine kers (rijp in juni) en ‘Schneiders Späte Knorpelkirsche’ (roodbruin, juli); ‘Inspecteur Löhnis’ vormt dieprode vruchten (oogst in juli); de ‘Wijnkers’ is ook plukrijp in juli. Het is een lekkere donkerbruine kers. Heel bijzonder is de ‘Meikers’ die een kruising vormt tussen zoete en zure kersen. De rode vruchten daarvan zijn in juni-juli oogstbaar en het is een goede zelfbestuiver die minder zware eisen stelt aan de grond waarin hij groeit. Zure kersen zijn uitstekende zelfbestuivers. Ze dragen niet op het oude, maar op eenjarige twijgen en moeten daarom stevig worden gesnoeid met als bijkomend voordeel dat de bomen kleiner blijven. Goede rassen zijn ‘Kelleriis Nr. 16’ en ‘Morel’. De vruchten zijn in juli-augustus oogstbaar.
Bron: PPH |
