Aardbeispinazie of Chenopodium capitatum, een vergeten groente met mooie vruchten
Aardbeispinazie of Chenopodium capitatum, een groente uit grootmoeders tijd!
Aardbeispinazie of ook wel aardbeimelde genoemd behoort tot het geslacht van de ganzevoetfamilie (Chenopodium).
Afkomstig uit het Middellandse-Zeegebied wordt deze groente ook in onze contreien geteeld. Als we ze nog vinden dan is het meestal bij hobbytuinders die deze stilaan vergeten groente een plaatsje in de moestuin geven.
De tot een halve meter hoge groente heeft enkele decoratieve kenmerken welke deze dan ook speciaal maken. Het blad dat lichtgroen, golvend ingesneden staat en lichtjes getand is zorgt voor een goede opvulling. Zoals de echte aardbei ( Fragaria x ananasa ) heeft deze groente ook een schijnvrucht aanwezig op de plant.
Wat is een schijnvrucht?
Een vrucht dat ontstaat zonder vruchtbeginsel,…de bloembodem zorgt immers ook voor de vruchtvorming. Deze schijnvruchten die dan ook rood tot dieprood zijn, doen zonder meer aan de bosaardbei denken. Alhoewel deze 2 aan elkaar gelijken, zijn ze absoluut geen familie of verwant.
Men onderscheid 2 soorten van aardbeispinazie: Chenopodium foliosum (rode aardbeispinazie) en Chenopodium capitatum.
De aardbeispinazie groeit op kalkrijke, ook wel voedselarme gronden. Ook opvallend is dat ze het best groeien wanneer je ze op een vergeten hoekje plant, daar zullen ze naar hartelust gaan groeien.
Zaaien van de aardbeispinazie of melde kan vanaf maart tot juni…en dit in een vochtrijke, goed doorlaatbare zaaigrond. Het is een zeer gemakkelijke teelt die het eveneens uitstekend doet een pot.
Verspenen kan in potjes of je kan ze ook onmiddellijk uitplanten in volle grond.
Let wel! Slakken zijn er verzot op !
Het blad is na een maand oogstbaar als spinazie. Hierbij plukt men de bladeren gewoon af tot aan de stengel. Dit plukken dient echter handmatig te gebeuren en dat in tegenstelling tot de hedendaagse spinazie die daardoor de aardbeispinazie ook in het vergeethoekje heeft geduwd. Het verwerken van de bladeren gebeurd net als bij gewone spinazie. De bladeren zijn lekker en smaken naar hazelnoot. Je bereidt ze zoals spinazie, of je voegt ze rauw toe aan slaatjes.
bladeren van de aardbeispinazie
Laat men de plant groeien dan verschijnen na 3 maanden de tientallen vruchtjes lijkend op aardbeien. De kleine rode vruchtjes mogen dan wel zeer mooi ogen, toch zijn ze bijna smaakloos maar wel eetbaar. Ze zijn wel mooi als garnering en ook in een bloemenvaas misstaan ze niet. Gebruik de vruchten als decoratie op een bord, ze ogen zeer mooi. De vruchten kunnen ook dienen als garnering bij een nagerecht ofwel bij koude schotels ofwel bij warme gerechten.
Haal er een paar voorzichtig door de warme chocolade en laat ze daarna koud worden. Het is ook zeer decoratief als je ze in een ijsblokje doet. Vul het ijsvormpje met plat water en leg het vruchtje in het midden, laat dit 24 uur of 48 uur opstijven. Je doet dit nadien in een drank die een ijsblokje vraagt.
Auteur Angelo Dorny: www.tomatentuin.com
Andere leuke artikelen:
|
