We zijn op weg naar Outjo en daar staat er weer één langs de C40 snelweg. Sedert gisteren zie ik ze op elke heuvel, bestaande uit grote keien zeer spaarzaam verdeeld. Ik wou daar al eerder ‘een boom’ over opzetten maar toen ik die boom voor het eerst zag had ik mijn cameratas in de achterbak van onze auto gelegd om plaats te ruimen voor een oudere zwarte man die met zijn arm stond te wapperen langs de kant van de weg. ‘Het’ signaal in Namibië voor : ik wil graag een lift. Omdat in dit lege land slechts heel af en toe een wagen op de snelweg voorbij rijdt leek het ons onbeleefd om die man te laten staan. Hij praat enkele woorden Engels en legt ons uit dat hij graag zijn vrouw wil bezoeken die in de volgende stad woont . . . dat is boffen want wij moeten voor het eerste deel van onze dagreis ook die kant op.
En nu terug naar het oorspronkelijke onderwerp; die boom met een wel erg witte bast (WP302), een boom waar ik maar blijf over piekeren. Ken ik die of ken ik die niet. Wit en Afrika doet mij onmiddellijk in de richting van Moringa zoeken, alleen heb ik al weer enkele dagen geen internetverbinding en moet ik dringend boeken kopen over de endemische plantengroei van dit land . . . bovendien zag ik de meest indrukwekkende Moringa soorten eerder in Madagscar en in Ethiopië : deze bladloze boom lijkt in niets op de succulente stammen die Moringa’s horen te hebben. Enkele pogingen om deze in het oog springende bomen van dichtbij te gaan bekijken worden te niet gedaan door de dubbele ‘game-fencing’ en/of de vele haast onbeklimbare grote ‘boulders’ waartussen deze planten blijken te groeien.
A2540/A2543
[afbeelding verwijderd niet-https] [afbeelding verwijderd niet-https] Nog steeds piekerend over deze bomen begin ik wat om mijn voeten heen te kijken en zie er dit ongedierte (nogmaals alles met meer dan 4 poten volgens onze jongste reisgenote).
Dit gekeverde menage à trois valt onmiddellijk op
A2547
[afbeelding verwijderd niet-https] Evenals deze achtpoot die ik tot mijn verbazing onder de lens krijg :
A2549
[afbeelding verwijderd niet-https] O ja, ik vergat haast te vermelden dat het nog steeds regent en ook alle andere levende wezens plots veel actiever lijken
A2550
[afbeelding verwijderd niet-https] Zo heb je dit verkeersbord dat ons waarschuwt voor overstekende wrattenzwijnen, en dat is niet voorbarig. Die beesten lijken er een al te gekke gewoonte op na te houden om precies die grassprietjes te lusten die op de rand van de snelweg en de bolle berm ernaast groeien om elke keer weer op het allerlaatste moment de weg over te steken. Je wordt er als automobilist horendol van. Van zodra je de risico’s incalculeert en begint te vertragen en één van de dames haar camera bovenhaalt rennen ze precies de andere kant uit richting struikgewas; no papperazzi please
![](/img/emoticons/smile0016.gif)
A2551/G1719
[afbeelding verwijderd niet-https] [afbeelding verwijderd niet-https] Na een poos bereiken we de bestemming voor vandaag het ‘Waterberg Natuurpark’, een verticaal bergplateau dat hoog boven de begane grond uittorent. De ‘meisjes’ vragen aan de ingangspoort wanneer de begeleide bezoeken hier plaatsvinden om de zeldzame dieren die hier leven van dichtbij te kunnen bekijken, zoals de sabelantilope ? ’s Morgens voor zonsopkomst en een tweede maal nadat de zon is gaan slapen in de vooravond. No way José, ik rijd niet met andermans wagen in een onverlicht land op gravelroads met diepe putten en waterplassen, ik mag er gewoon niet aan denken.
Daar kunnen de dames zich net bij neerleggen en vragen of we dat plateau dan eventueel te voet kunnen bereiken ?
Ja, natuurlijk, via een steil pad, ongeveer 45 minuten intens klimmen en daarna idem dito bergaf en dit in deze hitte en extreem hoge luchtvochtigheid. Ben ik niet te oud om aan dit soort experimenten deel te nemen ? Ik krijg de kans niet om de vraag luidop te stellen en we gaan dus op pad. . .
G1637
[afbeelding verwijderd niet-https] We komen tijdens de beklimming talloze klipdassies tegen die blijkbaar allen op de foto willen. Toch zijn niet allen even fotogeniek zoals dit exemplaar dat duidelijk zijn jaarlijkse afspraak met de tandarts heeft gemist :
G1640
[afbeelding verwijderd niet-https] Terwijl een volgende dan weer zijn breedste glimlach voor ons in petto lijkt te hebben :
G1646
[afbeelding verwijderd niet-https] Gelukkig wist Nele vooraf niet welke grote mooie kevers er hier rondwaren, slechts met moeite wisten we haar voorbij deze jongen te praten
G1652
[afbeelding verwijderd niet-https] Na zwoegen en zweten bereiken we de top van het plateau met een mooi panorama als beloning
G1663
[afbeelding verwijderd niet-https] En een kleurrijk vlindertje bovenop
G1669
[afbeelding verwijderd niet-https] Hierna puffen we terug richting begane grond
G1675
[afbeelding verwijderd niet-https] Alwaar ons dit liefelijke tafereel afspeelt in een jong bavianengezinnetje
G1685
[afbeelding verwijderd niet-https] Alras zijn er veel meer bavianen en die lopen zenuwachtig rond Nele en mezelf
G1698
[afbeelding verwijderd niet-https] Wanneer Nele haar tas opent en er de autosleutel uit opvist worden ze plots heel zenuwachtig en geven haar een tik. Greet, die enkele meters achterop loopt om nog enkele foto’s te nemen wordt nu omcirkeld en plots gaan ze door het lint, na veel schreeuwen springt er eentje richting Greet en geeft haar een knauw in haar kont, gelukkig zonder haar huid te doorboren.
We maken ons nu snel uit de voeten en op de parking worden we begroet door een familie speelse mangoesten
G1710
[afbeelding verwijderd niet-https] Wat ik nog vergat te vertellen; terwijl we in het zuiden van Namibië geen enkele termietenheuvel zagen zijn ze sedert we de noordelijke helft doorrijzen alomtegenwoordig en bijzonder imposant :
A2595
[afbeelding verwijderd niet-https] Tot morgen,
Alain