Bloemen talrijk en dicht bijeen in een kolf, die zijdelings uit een blad schijnen te komen doordat het schutblad juist in het verlengde van de bloeistengel staat. De groengele bloemen van circa 7 cm is bezet met talloze onaanzienlijke, piepkleine bloemen. Bij de kalmoes ontbreekt, in tegenstelling tot andere leden van de aronskelkfamilie, het schutblad. Het schutblad heet officieel ook wel het spatha, de bloeikolf is dan spadix. De bloei valt in juli en augustus, maar wordt veelal niet eens opgemerkt. Meestal is er per vijverseizoen slechts één bloeiperiode waar te nemen. De kalmoes wordt ook niet gekweekt om de bloemen, maar om het blad en haar positieve invloed op de waterkwaliteit.

Soms overblijvende moerasplant maar kan ook volledig afsterven. Een combinatie van factoren kan leiden tot het verlies van de kalmoes, zoals bijvoorbeeld de combinatie van een hoge waterstand en strenge vorst. Let daarom goed op het waterpeil ten opzichte van de vegetatie.