Geprint vanhttps://www.tuinadvies.be/tuinvrienden/forum/22/cs-reisverhalen/37926/peru-2010-deel-2-huaura-vallei

menu
Tuinadvies
0

Peru 2010 deel 2 Huaura vallei

Ga naar meest recente reactie

Pieter

Dit deel twee is behoorlijk lang, vanwege de grote hoeveelheid cactussen in deze vallei en quebradas. Na het stadje Huacho, op de panamericana norte gaan we richting binnenland. Vanaf het begin waren we onder de indruk door de suikerrietproductie aldaar. De ganse valleibodem stond er vol van.
Toen we het stadje Sayán naderden zagen we reeds hier en daar grote cactussen staan op de hellingen langs de vallei, duidelijk herkenbaar als Armatocereus procerus, een typische soort voor de laagste delen van de valleien.
[afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https] [afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https]
Bij het klimmer naar deze indrukwekkende zuilen zag ik ook de eerste endemische soort voor deze vallei: Haageocereus pseudomelanostele ssp. acanthocladus.
[afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https]
Jonge planten hebben de typische lange doornen nog niet, waardoor ze bijna een andere soort lijken.
[afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https]
Na deze korte stop rijden we verder de vallei in, richting Churín. Vlak na het kruisen van de eerste brug, puente Alco, stoppen we nog eens om de cactussen op deze locatie te bekijken. Hier groeit de meest noordelijke vorm van de Cumulopuntia sphaerica alsook de eerste Espostoa van deze vallei.
[afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https][afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https]
Iets voorbij deze brug nemen we een afslag naar de quebrada naar Cochemarca waar we op zoek zullen gaan naar de extreem zeldzame Corryocactus melaleucus. De weg blijkt echter privé te zijn voor inwiners van de dorpjes in de vallei, maar Roxana haar vader weet de wacht te overtuigen dat we onze oom Miguel Flor willen bezoeken. We mogen door. De weg is slechter dan we verwacht hadden en de cactus die we zoeken groeit zo'n 2000 meter hoger. Veel geklaag vanop de achterbank, maar we zetten door. Na anderhalf uur schudden en schokken vinden we eindelijk de eerste plant, maar ze is jammer genoeg onbereikbaar. Nog eventjes doorrijden en we dien enkele meters boven de weg nog een plant staan. Met wat klimwerk geraak ik redelijk dichtbij. Geen bloei noch zaden, maar toch gelukkig dat we ze gevonden hebben. Ook zien we de behoorlijk zeldzame Loxanthocereus erectispinus, een prachtige en sierlijke soort, jammer genoeg ook geen rijpe vruchten gevonden.
[afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https]
Na deze afslag keren we op onze passen terug om via de hoofdvallei de weg verder te zetten naar Churín, waar de rest van de familie ook kan genieten van de thermische ijzer- en zwavelbaden. Echter niet zonder nog enkele plaatstelijke cactustrips te maken.
[afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https][afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https]
[afbeelding verwijderd niet-https]
Zoals je ziet, de variabiliteit van de Mila in deze regio is erg groot. We zagen planten met en hele korte, zwarte bedoorning die in lage groepjes groeiden tot solitaire planten met lange bedoorning en wel 30cm hoog. Ook zagen we de Mila sublanata met zijn lange witte bedoorning.

zaterdag 8 januari 2011 - 19:30

Maurice2

Pieter

Prachtige reportage van uwe trip in Peru.Planten die bijna niet in verzamelingen te vinden zijn.Alvast bedankt voor het posten van deze mooie foto's
zaterdag 8 januari 2011 - 20:23

Paronoto

Ik ben het volledig met Maurice eens, hebben we totnutoe nog niet te zien gekregen. We "reizen met u mee"..... Ik ben vijftig jaar te vroeg geboren
zaterdag 8 januari 2011 - 21:33

Jumperke

Mooi zo!
Die Mila is prachtig!
Heb je er geen tegengekomen met zaden op, toevallig?

jerko
zondag 9 januari 2011 - 00:42

Wiebe

Bijzondere landschappen en bijzondere planten! De kale rotsen waar de Armatocereus groeit is dat een gevolg van erosie door menselijk handelen of is dat 'natuurlijke kaalheid'? Mooie Mila's en ook die Jatropha brengt wel wat kleur.

Wiebe

zondag 9 januari 2011 - 10:30

Succulentimon

Pieter, prachtige beelden!
De areolen bij die zonatus vind ik heel mooi!

Enneuh.. die cylindropuntia is toch ook wel serieus verdwaald, heb jij daar eens een stekje van laten vallen misschien?!



simon
zondag 9 januari 2011 - 14:24

Pieter

Voor de Mila begon het bloeiseizoen pas, dus rijpe bessen heb ik jammer genoeg niet gezien. Over het algemeen was het erg pover qua zaden.
Wiebe, voor zover ik weet zijn die kale rotsen de normale gang van zaken hoor. In de vallei veel landbouw, maar hogerop is er waarschijnlijk nog nooit een mens geweest, op een gekke cactusliefhebber na. Aan de planten te zien doen ze het behoorlijk goed hoor, nieuwgroei en soms een sporadische zaailing. De rotsen (ter hoogte van Sayán) bestonden uit een groot deel uit een soort versteende klei of zo. Je kon die gewoon met de vinger afkrabben en diezelfde klei was ook op de doornen van de planten te vinden.
Die Cylindropuntia is verwilderd op verschillende plaatsen in Peru, alsook hier in Spanje in Murcia en Almeria. Erg succesvolle soort.
zondag 9 januari 2011 - 15:35

Linkin711

Echt mooi daar!bedankt dat we mochten meegenieten!!

Enne mijn favoriet is en blijft de Melo hoor!!
zondag 9 januari 2011 - 19:39

Angus

prachtig hoor Pieter, vooral leuk dat er op elke foto een "wat en waar" vermeld is!

zondag 9 januari 2011 - 21:51

Voeg een reactie toe

Log in of registreer om dit onderdeel te gebruiken