Geprint vanhttps://www.tuinadvies.be/artikels/witlof_hydro_witloof

menu
Tuinadvies

https://www.tuinadvies.be   /    dinsdag 25 juni 2019

Feestelijk met witloof…

Feestelijk met witloof…

Witlof of witloof. Specialisten houden het meest van dat laatste woord omdat witloof inderdaad loof is van een wortel die thuishoort bij de cichoreiachtigen. De witloofteelt is een tweejaarlijks proces. Het eerste jaar worden via akkerbouw de wortels geteeld en daarna bewaard. Een hectare levert zo’n 140.000 witloofwortelen op.
Het tweede jaar dan worden de kroppen geteeld waar men de keuze kan maken tussen grondteelt of hydroteelt.
Bij de grondteelt worden de wortels ingekuild en bedekt met grond. Deze grond wordt verwarmd met warmwaterbuizen terwijl de wortels beschermd worden tegen het licht. Deze ingreep is nodig om het loof wit te houden. Want licht zou - door het bekende proces van fotosynthese – de krop groen maken. Na 20 dagen wordt geoogst en het witloof wordt verder voorbereid voor de handel.
Bij de hydroteelt worden de wortels ingetafeld in bakken die in zogenaamde ‘forceriecellen’ worden geplaatst (donkere cellen met een nagenoeg constante temperatuur van 16°C). In de bakken bevindt zich een waterige voedingsoplossing. Na drie weken worden de witloofkroppen geoogst.

Grondloof is het resultaat van een zeer arbeidsintensief proces maar heeft het voordeel dat er meer variatie kan betracht worden en meer naar specialiteit kan gestreefd worden. Dit witloof is iets duurder en zou ook een sterkere bitterheid bezitten dan hydroloof.
Hydroloof bestaat uit meer hybride rassen wat leidt tot een grotere uniformiteit van de productie.
Gecommercialiseerd zijn vooral de Flandria Xtra en de Flandria Q bekend. Zeker deze laatste scoort hoge toppen qua kwaliteit en extra lange bewaartijd.
Ook roodloof kun je vinden onder het Flandria-label. De smaak is vrij gelijkaardig met het gewone witloof maar dankzij de kleur ontstaat een extra feestelijke toets.
Tijdens de feestdagen zijn ook de miniversies van witloof sterk gegeerd. Door hun perfecte vorm en kleinere afmetingen zijn ze niet alleen lekker maar ook een streling voor het oog.
Vers witloof is een goede bron van vitamine C, ijzer, calcium en koolhydraten. Het bevat ook veel mineralen.
Laat witloof echter niet in water liggen, hierdoor verdwijnen de mineralen.


Naast witloof is er ook roodloof dat ideaal is om kleur te geven aan uw gerechten.

… of hoe bitter beter kan zijn!

Witloof is een bittere groente. Bitter staat voor de meest gevoelige smaakperceptie. In het geval van witloof zijn het terpenen of isoprenoïden die de bitterstoffen uitmaken.
Bitter was in ‘zoete’ tijden een ietwat verdwijnende smaak. Maar recent wetenschappelijk onderzoek toont aan dat bittere voedingsstoffen cruciaal zijn voor de gezondheid en dus is de moderne keuken bezig met een serieus inhaalmanoeuvre.
Een bittere smaak wordt vaak geassocieerd met afkeer en dat heeft alles te maken met onze ‘primaire’ kennis dat gifstoffen (en ook medicinale stoffen) vaak bitter smaken. Planten beschermen zich inderdaad tegen indringers dankzij deze bittere componenten.
Toch ervaren we een aantal bittere producten als zeer aangenaam, denken we maar aan koffie, bier of chocolade.
Smaak is individueel en sommige mensen reageren gevoeliger dan anderen op bittere smaken. In alle geval is het zo dat wij in staat zijn om bittere componenten te proeven op micromolair niveau, terwijl we zoete componenten pas echt proeven als die concentratie duizend keer hoger ligt! We zijn dus genetisch beter uitgerust om bitter te proeven.
Mensen die zeer gevoelig zijn aan bitter zullen geneigd zijn minder groenten te eten. Men spreekt van ‘super-tasters’ en die zouden zo’n 25% van de bevolking uit maken. Voor hen smaken groenten ‘te’ bitter.
Maar dat moet ons niet ongerust maken. Want oefening, zo blijkt, baart kunst.
Natuurlijk kan de bittere toets verzoet worden op een gastronomisch verantwoorde manier, zonder de gezondheid uit het oog te verliezen.
Maar veel, aldus professor Gabriëlla Morini (Pollenzo, Italië) op een studiedag moleculaire gastronomie aan de Katho Roeselare, hangt af van de opvoeding, de variatie en ook de leeftijd.
Gewoontevorming doet eten. Als een kind zes keer een gerecht proeft (met een beetje succes) dan zal dat gerecht gelust worden. Zo blijkt dat zelfs kinderen in culturen waar heel veel plantaardig voedsel gegeten wordt, nauwelijks een afkeer tonen van bitter.
Kortom, de aanhouder wint en wie de eetcultuur regelmatig verrijkt met plantaardige bittere componenten zet zijn kinderen gezond op weg.
Bovendien is variatie belangrijk.
Kinderen eten gemakkelijker als er veel variatie getoond wordt. Het proeven van bitter neemt af met de leeftijd, wat ook goed is: veel plantaardige voedingsstoffen bevatten precies die micronutriënten en antioxidanten die een verouderend lichaam nodig heeft.

Professor Morini wijst er op dat we steeds minder en minder soorten planten eten wat kan leiden tot een te beperkte inname van gezonde voedingselementen. Zo toonde ze dat we vandaag van de 300.000 hogere plantensoorten slechts 1% gebruiken als voedingsmiddel en dat slechts 150 voedingsplanten commercieel gekweekt worden. Morini waarschuwt voor het feit dat wereldwijd de calorische inname te veel is afgeleid van tarwe, rijst, maïs en soja. Volgens haar is de basis van ons voedingspatroon nog nooit zo klein geweest.
Variëren dus: veelzijdigheid in groenten blijft een supergezonde boodschap!

#2292