Geprint vanhttps://www.tuinadvies.be/artikels/wasbeer_of_procyon_lotor

menu
Tuinadvies

(On)gewenste tuingast: de wasbeer

Je kan deze schattige kleine beren gerust 'in opmars' noemen. Procyon lotor krijgt voortaan de status van ingeburgerd exoot en hoe schattig ze ook zijn, een aanwinst voor onze inheemse fauna en flora is het niet, dit hoofdzakelijk door de complete afwezigheid van natuurlijke vijanden zoals de wolf, coyotes, de lynx en de steenarend. Bovendien heeft het dier een enorm aanpassingsvermogen waardoor het een groot aantal biotopen kan bewonen. Zijn voorkeur gaat wel steeds uit naar bosrijke gebieden met loofhout in combinatie met waterlopen en meertjes.

wasbeer of Procyon lotor

Het dier is oorspronkelijk Noord-Amerikaans maar kent intussen een enorm verspreidingsgebied van Canada tot Panama, Europa en ook Japan kent intussen een behoorlijke populatie. De kleine beer werd begin de 20ste eeuw ingevoerd in Rusland en Duitsland voor de jacht en specifieker nog, voor de pelsindustrie. Intussen is de wasbeer aardig over ons continent verspreid. Gezien de grote aaibaarheidsfactor van jonge exemplaren is dit zoogdier een zeer geliefd huisdier dus ook uitgezette of ontsnapte dieren maken inmiddels deel uit van de wasberenpopulatie in Europa.

Hij behoort tot de familie van de kleine beren en is direct te herkennen aan het karakteristieke wit-zwarte gezichtsmasker en de brede borstelige zwart gebandeerde staart. Het gedrongen grijze of bruine lichaam staat op relatief hoge poten die voorzien zijn van een stel lange tenen met stevige scherpe klauwen die van de wasbeer een uitstekend klimmer maken. Volwassen dieren kunnen tot 100 cm lang worden en 15 kg wegen. Ook zwemmen is geen probleem, met de staart als roer en het hoofd boven water.
Deze nachtactieve, eerder schuwe dieren leven solitair of in kleine familiegroepen. Overdag wordt er vooral geslapen en dit in holen, oude grote vogelnesten, schoorstenen, riolen boomholten of in schuren en verlaten gebouwen.
Een uitstekende reuk- en tastzin helpt in de zoektocht naar eten al kunnen we stellen dat deze veelvraat helemaal niet kieskeurig is. Wasberen eten zowel plantaardig als dierlijk voedsel en dit varieert van regenwormen tot kikkers en van kleine knaagdieren tot vogeleieren en – jongen, ze zijn dol op vruchten en noten maar eten evengoed aas en afvalresten uit vuilnisbakken in randstedelijke gebieden. In deze gebieden kan de wasbeer voor heel wat problemen zorgen, ze worden eerder brutaal en kunnen heel wat schade aanbrengen wanneer ze huizen binnenbreken tijden hun nachtelijke rooftochten. En ook op boerderijen en plantages zorgen hun strooptochten dikwijls voor frustraties bij de land- en tuinbouwers.

favoriete slaapplaats van wasberenIn onze streken is het eerder een winterruster dan een winterslaper, dit wil zeggen dat de dieren geen permanente periode van slaap inzetten maar mee met de temperaturen van inactief naar actief variëren. Na de winter komt het paarseizoen waarbij het vrouwtje slechts één nest per jaar grootbrengt. In april – mei worden zo'n twee tot zes jongen geboren die tot aan de herfst in de buurt van hun moeder zullen blijven. Tijdens recente waarnemingen lijkt het er trouwens sterk op dat de wasbeer ook bij ons aan gezinsuitbreiding doet.

Ik kan er inkomen dat ze schattig zijn en ik hou zeker van hen in de bossen en randstedelijke gebieden van Noord-Amerika en Canada. Mijn verhouding met de wasbeer bij ons ligt al wat moeilijker omdat dit kleine allesetende roofdier toch voor flink wat herrie zorgt in ons ecosysteem waar het met enkele anderen bovenaan de voedselpiramide komt te staan.

Maar als huisdier zeg ik resoluut neen omdat wilde dieren nu eenmaal niet in gevangenschap thuishoren en al zeker niet bij de 'vertroetelende' particulier.

Bovendien zijn het meesters in uitbreken en kunnen vooral vrouwelijke dieren heel gemeen en bezitterig worden ten opzichte van hun menselijke huisgenoten waardoor ze vroeg of laat toch als 'human imprint' in ons ecosysteem terecht komen en nog een grotere last zijn dan de 'in het wild' voorkomende exemplaren. Bovendien zijn het potentiële dragers van verschillende parasieten en ziekten waaronder rabiës.

Kortom, een geweldig dier in het land van oorsprong dat zijn naam dankt aan het vermogen zijn voedsel te wassen of te weken alvorens het naar binnen te spelen waarbij de voorpoten en de lange vingers als handen worden gebruikt. Bij ons... leuk om waar te nemen maar alles behalve een aanwinst voor de natuur!


#5156

Auteur: Thomas
Redactie Tuinadvies
http://www.tuinadvies.be/tuin/145930/thomas-p