Zomerstorm
De zon werd gebroken,
door donkere wolken.
De wind blaast uit volle borst,
zijn adem in de bladeren
van struiken en bomen.
Het wordt onheilspellend donker
ik tuur naar die botsende wolken.
Plots een harde klap,
had het licht voordien niet gezien,
dus kwam het onverwacht.
Buurman is nog zijn gras
aan het maaien,
in zijn bloot bovenlijf
gaat hij de laatste stoppeltjes gras te lijf.
Vlug stapt hij achter zijn machine,
zal hij het nog halen, misschien!
Neen, te laat, de druppels dringen zich op,
zonder uitgenodigd te zijn.
Het waren zij niet, die moesten komen,
maar wel stralen zonneschijn.
Claire Vanfleteren
|
