‘Vergeten herfst’
Even gewinkeld in drie landen. Veel etalages bekeken met een vrijwel gelijk assortiment aan schoenen, kleding en muziek. Alle etalages zijn versierd. In een enkele ligt al kunstsneeuw. De bling-bling voor de donkere maand december is er weer in overvloed. Sinterklaas en de kerstman vloeien langzaam ineen. In de tuincentra is er een overdaad aan accessoires waarmee we onze huizen moeten tooien maar waar we vooral diep in de buidel moeten tasten. Er zullen toch wel etalages getooid zijn met herfst? Waar is de herfst met zijn paddestoelen, de pompoenen, de zaaddozen? In welke winkel vinden we de mooiste kleuren van dit jaargetijde terug?
Paddestoelen kleuren de herfst
 In het park pluk ik wat bladeren met zaadbollen van een van de oude platanen die daar staan. Thuis gekomen bind ik ze vast met lint en hang ze in de keuken naast de streng met paars/rode knoflook en de bosjes lavendel die daar te drogen hangen. Een plaatje om te zien. In mijn tuin probeert de Canna indica ‘Lucifer’ zijn laatste bloem van dit jaar nog te openen. In de schaduwborder bloeien nog steeds, of alweer de witte bloemetjes van de Vinca minor ‘Alba’. Boven het donkere blad van de Vinca steekt het licht verkleurende blad van de sneeuwbes (Symphoricarpos) mooi af. De talrijke witte bolletjes wiebelen grappig in de wind boven de tere witte bloemetjes van de Vinca. Op de hoek van die border staat een cotoneaster met de onelegante Nederlandse naam: dwergmispel. In mei en juni genoot ik al van de tere roze bloemetjes, waarna vrijwel onmiddellijk de rode bessen maandenlang te zien waren. Nu echter is deze  hoge bodembedekker van het vurige rood als de opkomende zon achter die border. Een lust voor het oog. De lindeboom is al klaar voor de winter. De rode beuk neemt met moeite afscheid van zijn mooie bladeren. De vaak felle kleuren van het gevallen blad zijn prachtig. Ertussendoor groeien overal kleine crèmekleurige paddestoeltjes.
Ik zag er eentje. Eén schier onooglijk boekenwinkeltje met herfst in de etalage.
De etalage, slechts een meter diep en ongeveer drie meter breed, begon vanaf de grond, die helemaal vol lag met het kleurige herfstblad. Aan de zijkant een trellisscherm met daarin dezelfde plataanbollen als in mijn keuken, maar dan afgewisseld met de mooiste rozenbottels die ik ooit zag. Het achterstuk was een spiegel waaraan takken van de Malus hingen. De rode appeltjes van de variëteit ‘Red Sentinel’ en de kleine gele sierappeltjes voortgebracht door de Malus perpetu(r) ‘Evereste’. Tussen de bladeren op de grond lagen walnoten, kastanjes en hazelnoten. In het midden een kleine tenen hengselmand die uitpuilde van vreemdsoortige pompoenen in geel, groen en zelfs een peervormige blauwe. Naast het mandje in die etalage van dat kleine boekenwinkeltje staat een boek over de geheimen van het bos. Nog lang geen kerstman of sinterklaas in deze herfstmaand. Kabouters en trolletjes in mistflarden en gierende wind, etende van mijn blauwe pompoen, de Curcubita ‘Yukigesho’ of zittend in de herfstzon op een paddestoel, rood met witte stippen... Bijna vergeten maar dat is herfst.
Sierappeltjes in verschillende formaten zorgen voor sfeer.
Jeanine Leytens - Chambres d’Hôtes Thiviers.
“La Taupinière” is ook te bezoeken via www.leytens.nl
| 
