|
 Symmetrisch geplaatste elementen in de tuin kunnen zorgen voor een harmonieus beeld. Dat geldt voor beelden en banken maar ook voor levend materiaal zoals een taxuszuil of een buxusbol. In De Tuinen in Demen ligt een witte tuin. Deze is rond, met een diameter van 19 meter, omzoomd met Taxus. Op gelijke afstand van elkaar staan rozen op stam, zes stuks. Ze zijn geënt op 1.80 hoogte, met Guirlande d’Amour, een klimroos. Klimrozen die op stam geënt zijn, maken takken die naar beneden hangen. Om die reden worden het wel treurrozen genoemd. Er is echter niets feestelijker dan een bloeiende treurroos. Guirlande d’Amour heeft talloze kleine, heel fraai gevormde bloemetjes die in een wolk naar beneden dwarrelen. En stel je voor: zes van deze feestelijke bloeiers die een ronde tuin in zes gelijke punten verdelen. Ze vormen de blikvanger van de witte tuin en zorgen voor een evenwichtige uitstraling.
Prachtig dus, symmetrie. Als het gaat over beelden en banken, blijft het hierbij. Maar levend materiaal is grilliger. In november 2005 ging het tamelijk onverwacht stormen en sneeuwen. Bedolven met sneeuw vingen de hoge stamrozen veel wind en twee stuks knakten af als luciferhoutjes. Je kon toen met recht van treurrozen spreken. Het nadeel van symmetrie komt dan duidelijk aan het licht: Er klopt niets meer van, als een onderdeel ontbreekt of afwijkt. Dat betekende in dit geval dat de rozen vervangen moesten worden door precies dezelfde rozen van precies dezelfde afmeting. Mijn vaste rozenleverancier in Lottum kon ze helaas niet leveren. Zulke hoge stamrozen worden vrijwel niet geleverd want, zo zei hij, die passen niet in de auto. Zo blijkt maar hoe de auto de maat van alle dingen is.
Uiteindelijk, na veel rondbellen en zoeken, werden de rozen toch gevonden. Ze pasten diagonaal in de auto; de wortels tussen de voeten en de ent in de nek. Vier stuks, want je kunt er maar een paar op voorraad hebben.
De symmetrie werd hersteld en elke roos kreeg een stormbestendig rek.
De winter die achter ons ligt kan nauwelijks winter worden genoemd en voor de stamrozen was dat prima. Ongeschonden zijn ze er door gekomen en vol frisse groene blaadjes zien ze er gezond uit..
Tot vorige week.
 Eén stamroos had verdorde blaadjes en stond er kwijnend bij. Onderzoek leverde op dat een mol onder de roos actief was geweest en de wortels had vernield.
De mol doet zijn naam alle eer aan want met die roos komt het niet meer goed.
Gelukkig is er een reserveroos maar de voorraad slinkt daarmee wel.
Je kunt onmogelijk voor elke plant in je tuin een reserve exemplaar houden. Je zou daarmee twee tuinen nodig hebben. Voor het behoud van symmetrie in de tuin kan het wel handig zijn. Want nèt niet gelukte symmetrie trekt op de verkeerde manier alle aandacht.
Martje van den Bosch
www.detuinenindemen.nl | 
