Chimonanthus praecox:
geurende meerwaarde voor de wintertuin
Chimonanthus praecox is een vrij onopvallende verschijning in de tuin in het zomerseizoen maar heeft wel veel talent in de wintermaanden, de plant verspreidt dan een heerlijk parfum tijdens de bloei en geeft ons bovendien uitermate mooie witgele bloemen en dit gedurende de ganse bloei!
Deze winterbloeier (bloei vanaf januari tot ergens in maart) heeft zijn habitat in China en is er terug te vinden in rotskloven tot op 3000 m hoogte. Deze vrij onbekende heester kwam in onze streken terecht op het einde van de 18°eeuw. Volwassen planten kunnen een hoogte bereiken van ongeveer 3 meter en ook even breed uitgroeien, de vorm van de struik doet aan een fontein denken.
Nederlandse benaming: Winterzoet
 Familie: Calycanthaceae (Specerijkruid-familie)
Soorten: Chimonanthus praecox “
Chimonanthus praecox “ grandiflorus” bloemen zijn geler, groter en iets minder geurend.
Plantaardige kenmerken:
De hangende bloemen zijn licht zwavelgeel met bruinachtige purperrode binnenbloemblaadjes. De wasachtige bloemen verschijnen op de naakte takken van meerjarig hout (3 – 5 jaar).
De bloemen zijn uitzonderlijk geurig, neigend naar de geur van viooltjes. Enkele afgesneden bloeistengels kunnen algauw een ganse kamer vullen met een heerlijk aroma.
De geur kan wel tot op 40 m afstand geroken worden.
De bloemen worden ook in potpourri gebruikt en zijn eetbaar. De bloemblaadjes zijn aromatisch en worden in bepaalde soorten thee gemengd.
 De struik die in het groeiseizoen weinig opvallend is heeft langwerpige (15 cm), ruwe bladeren met een gave bladrand.
Weetje: na korte tijd inhaleren van de geur schijnt ons reukorgaan deze laatste niet meer waar te nemen!
Standplaats:
Chimonanthus kan zich ten volle ontplooien tijdens zachte winters en kan een temperatuur tot ongeveer -20°C aan! De plant houdt van een beschermende en beschutte plaats en kan ook in pot gekweekt worden, het groeien gaat dan wel langzamer dan bij soortgenoten in de volle grond.
Een zonnige tot halfschaduwachtige plek is een ideale standplaats. Zonnige zomers hebben een gunstige invloed op de vorming van de bloembotten die dan in de winter de nodige bloemen geven.
In de tuin: in massieven, tegen een groenblijvende haag of tegen een beschutte warme muur, vooral solitair komen de planten het best tot hun recht. In stadstuintjes of kleine tuintjes is deze plant een geurbom van zoetige, zwoele aroma’s.
De struik vraagt een goede humusrijke, voedzame grond, alkalisch of kalkrijk. Slecht waterafvoerende of samengeperste gronden veroorzaken vergeling van de bladeren gedurende het groeiseizoen.
Vermeerderingswijze:
 De plant kan vermeerderd worden door struikdeling en het afleggen van jonge takken. Ook scheuten die voorkomen uit wortelopslag kunnen nieuwe planten geven.
Ook kan men deze struik zaaien. De bruine glanzende zaden (5 tot 8) zitten verborgen in de urnvormige zaaddozen. De zaden in de vruchten zullen na de bestuiving (vooral door  kevers ) nog een gans groeiseizoen op de plant vertoeven en zijn pas rijp in april – mei van het volgende jaar. Dan worden ze gezaaid, de opkomst is niet altijd voorspelbaar. Planten van 5 - 12 jaar geven vruchtbare zaden die tot nieuwe planten kunnen uitgroeien.
Men kan ook enten op zaailingen maar dit is voor de Chimonanthus praecox niet nodig daar zaailingen even goede planten geven. Zaailingen worden wel gebruikt om de Chimonanthus praecox var. Grandiflorus op te enten. Onderhoudszorgen:
De Chimonanthus heeft weinig of geen last van parasieten. Snoeien hoeft ook nauwelijks daar de plant enkel bloemen geeft op oudere takken. Een verkeerd groeiende of naar binnen groeiende twijg kan men eventueel wel weg snijden.
Auteur: Wilfried Van Hecke | 
