Soepweer.
Ook hier te Thiviers (Dordogne) in Frankrijk is het snertweer en zelfs sneeuwde het even. Het hele dorp was in rep en roer want het was 30 jaar geleden dat het hier sneeuwde. Ondanks dit snertweer wordt hier maar weinig snert (Hollandse erwtensoep) gegeten. Een goed alternatief hiervoor is soep van pompoenen. Nog steeds weet ik niet of de pompoen fruit is of groente, maar de vruchten zijn even mysterieus als paddenstoelen.
Overal in de buurt worden pompoenfeesten gehouden en de onwaarschijnlijk grote oogst van deze giganten kleurt menig dorpsplein. Prachtige opgemaakte karren sieren de straten, en marktpleinen, aangevuld met verkoopstalletjes en wedstrijden om de extra zware giganten te laten wegen. Uiteraard kan er overal worden geproefd van lokale gerechten, gemaakt van pompoenen en zijn neefjes de courgettes. Soep, puree, gestoofd als groenten, confiture, taart, ingemaakt in vinaigrette, geroosterd zaad en zelfs sterke drank, gebrouwen uit de vijgenbladpompoen.
Ik kijk mijn ogen uit naar de vreemdste soorten, waarvan er enkele wel drie kleuren in een pompoen hebben. Er zijn er met strepen en vlammen, gespikkeld groen/wit en van citroengeel tot bijna zwart. Oranje voert de boventoon, waarvan de Cucurbita maxima, weliswaar eenvoudig oranje en rond is, maar waarvan de vrucht een meter doorsnee kan hebben en 70 kilo kan wegen. Ik word helemaal vrolijk als ik hoor dat dit een klimplant is. De ranken zullen zo’n zware vrucht moeten torsen langs een klimrekje. Evenwel is de Cucurbita maxima een vrucht want er kan jam van worden gemaakt, hoewel het familie is van de komkommer en de courgette die ik weer als groenten beschouw.
In mijn tuin ontdekte ik twee pompoentjes van bescheidener formaat. De Cucurbita pepo, een decoratieve platte blanke ster met de smaak van artisjok. Na enkele weken mijn herfsttafel te hebben gesierd, heb ik ze gaar gekookt en gegeten als groenten. Een vriendin met een rijke oogst van deze patisson, zei me dat de jonge vruchtjes kunnen worden ingemaakt met vinaigrette en gegeten worden als augurkjes. Ik had er maar twee en wat zijn nou twee augurken.
Vriendin gaf me een aantal muskaatpompoenen in de vorm van grote gele flessen en kleinere bijna zwarte pompoenen die op granaten leken. Het zachte gele vruchtvlees kleurde de soep terwijl de toegevoegde oranje pompoen ervoor zorgde dat de soep die ik van deze drie pompoenen maakte lekker dik werd. Nog net geen puree maar wel een heel dikke brij. Peper, zout, verse lavas en peterselie gaven er met een bouillonblok een heerlijke smaak aan. Het restant van de soep stopte ik in porties in de diepvriezer.
Het maakt me niks meer uit of de pompoen groente is of fruit. Mijn vriezer is gevuld met zelfgemaakte stevige soep, of puree. Heerlijk met stoofvlees, waarin ik laurierbladeren uit mijn tuin laat meestoven.
Komende winter zal het misschien nog vaak snertweer zijn, maar dat zal mij niet deren, want ik kan nog heel wat pompoenfeestmalen bereiden.
Jeanine Leytens - Chambres d'Hôtes Thiviers
“La Taupinière” is ook te bezoeken via www.leytens.nl |
