|
Sierperen (Pyrus)
 Peren zijn lekkere vruchten waar de meeste mensen wel van houden. Zij worden geoogst van bomen die gecultiveerd zijn vanuit de wilde peer, die we nog maar zelden in de vrije natuur vinden.
Er zijn ook soorten die geen peren voor menselijke consumptie leveren. Deze worden wel door sommige vogels gegeten.
Deze soorten worden geteeld om hun weelderige bloei en fraaie herfstkleur. Vroeger had men voor deze bomen weinig belangstelling. Aan de Franse missionaris Joseph Callery hebben wij het te danken dat deze boom van de 19e eeuw in de belangstelling gekomen is. Vanuit China heeft hij hem in West-Europa geïntroduceerd. Intussen zijn van hieruit meerdere cultivars gekweekt en als laan-en straatbomen aangeplant. Hij werd ook als tuin – en leiboom populair.
Plantkenmerken
Sierperen zijn kleine bomen (8 -12 m) die vroeg in het voorjaar met weelderige witte bloemtrossen bloeien zodat de boom met sneeuw bedekt lijkt. De bloemen hebben 5 kelkblaadjes met in het midden stamper en meeldraden. Na de bloei ontwikkelen zich kleine, bruine vruchten die alleen voor vogels aantrekkelijk zijn.
 
bloemen en vruchten
Soorten
Pyrus calleryana is een krachtig groeiende boom met een eironde kroon en scherp gedoornde twijgen. De bladeren zijn ovaal en glanzend.
Pyrus calleryana ‘Autumn Blaze’ is een Amerikaanse cultivar met een piramidaal opgaande groeiwijze. Het jonge blad loopt roodachtig uit, maar wordt snel groen. Het blad verkleurt in het najaar opvallend rood en valt gauw uit.
Pyrus calleryana ‘Autumn Blaze’
Pyrus calleryana ‘Bradford’ is ook een Amerikaanse cultivar met een eivormige kroon die later uitzakt en bijna waaiervormig wordt. Het diepgroene blad blijft lang aan de boom en kleurt zwak purper.
Pyrus calleryana "Chanticleer’ wordt het meest aangeplant om zijn mooie bloemtuilen die met 6 tot 12 bijeenstaan en zijn herfstverkleuring in gele en rode tinten.
Pyrus calleryana "Chanticleer’
Pyrus calleryana ‘Redspire’ blijft iets smaller dan de andere soorten. Hij heeft een compacte groeiwijze. Het blad verkleurt in het najaar geel en paarsrood.
Pyrus nivalis (sneeuwpeer) is een kleine boom. De jonge twijgen zijn zilverwit behaard. De stam is donkergrijs, bijna zwart. Hij is doornloos. De onderzijde van het blad blijft het hele jaar door witviltig. Het krijgt in de herfst een donkerrode kleur. Gelijktijdig met het nieuwe blad verschijnen de viltig behaarde bloemtuilen met witte bloemen. In de nazomer verschijnen geelgroene vruchten die een wrange smaak hebben.
Pyrus nivilis
Pyrus salicifolia (wilgbladige peer) is een kleine hooguit 8 m hoge boom met dunne, overhangende, gedoornde twijgen. Hij wordt vaak even breed als hoog. Zijn schors is zilvergrijs. Het smalle lancetvormige blad is grijswit, later grijsgroen en viltig behaard. Het lijkt op wilgenblad. De bloemen verschijnen gelijktijdig met het blad. De crèmewitte bloemen zijn onopvallend tussen het zilvergrijze blad.
Hiervan betstaat ook een treurvorm Pyrus salicifolia ‘Pendula’.
Pyrus salicifolia
Gebruik
Het hout van sierperen is zo decoratief dat het soms voor draaiwerk gebruikt wordt. Er worden ook pianotoetsen en sierlijke handvaten van gemaakt. Het is ook geschikt voor inlegwerk.
Snoeien
De sierpeer heeft weinig snoei nodig. Aan het eind van de winter kun je beschadigde of dode takken verwijderen. Je kunt in de kroon enkele takken wegsnoeien om meer licht in de boom te brengen.
Pyrus calleryana (bot.)
Callery pear (Eng.)
Chinesische Wildbirne (Duits)
Rosaceae – roosfamilie
Auteur: Brigit Kahlert
website: http://www.stemderbomen.nl | 
