Scilla of de sterhyacint
Familie: Liliaceae - lelieachtigen
Scilla is een groot gewas met meer dan 100 soorten. Vandaag de dag worden sommige soorten onder het gewas Hyacinthoides geplaatst. De naam Endymion wordt nog ook nog steeds gebruikt om bepaalde soorten aan te duiden.
Belangrijkste soorten:
- Scilla mischtschenkoana
- Scilla siberica
Scilla mischtschenkoana Syn.: Scilla tubergeniana
Bloemkleur: wit met een licht blauwe tint
Bloeiperiode: februari- maart
Hoogte: 10 cm
Plantdiepte: 10 cm
Plantafstand: 10 cm
Lichtomstandigheden: half schaduw
Toepassingen: onder bomen en heesters en in borders.
Deze Scilla is één van de eerste bollen die de tuin opsiert. Ze werd in 1931 in Nederland door het Nederlandse bedrijf; Tubergen geïntroduceerd. Oorspronkelijk komt de plant uit Iran. Het kan veel schaduw hebben en is heel mooi wanneer het geplant wordt in combinatie met Eranthis en sneeuwklokjes. Scilla siberica of de sterhyacint
Als bewijs dat deze plant één van de meest winterharde kleine bloembollen is, kan de Scilla siberica gevonden worden in Centraal Rusland.
Bloemkleur: blauw
Bloeiperiode: maart - april
Hoogte: 15 cm
Plantdiepte: 10 cm
Plantafstand: 10 cm
Lichtomstandigheden: volle zon tot half schaduw
Toepassingen: borders en onder heesters en bomen
Dit is een van de beste planten om te verwilderen. De kleine ronde bollen zijn beschermd in een losse donkere huid en zijn overal verkrijgbaar. Drie tot vijf ster- of bel-vormige bloemen kunnen er op één stengel worden gevonden. Elke bol produceert ongeveer 3 tot 4 stengels. De ‘Alba’ heeft een zeldzame, witte vorm. | 
