| Maclura pomifera:
Synoniem: Cudrania
Nederlandse benaming: osagedoorn
Familie: Moraceae of de moerbeifamilie
Bloeikleur: geel
Bloeimaanden: mei - juni
Bladkleur: donkergroen (gele herfstverkleuring)
Hoogte: tot 15 meter
Wintergroen: bladverliezend
Winterhardheid: goed winterhard. Jonge bomen zijn wel nog vorstgevoelig.
Soort gewas: loofboom
Speciale kenmerken: opvallende vruchten (niet eetbaar)
Habitat: normale bodem
Herkomst: zuidelijke staten van de USA.
Foto ingezonden door een forumlid die de vrucht aantrof langs een veldweg in Hongarije.
Een bladverliezende boom die tot 15 meter hoog en 10 meter breed kan uitgroeien.
De osagedoorn heeft een mooie gebarsten boomschors.
De takken bezitten naast de donkergroene bladeren ook scherpe doorns waarmee je best niet in aanraking komt. Denk eraan dat wondjes van deze doorns vaak tot ontstekingen leiden. In de Verenigde Staten werden kilometers lange rijen met osagedoorn aangeplant om zo de weilanden af te bakenen met voor het vee ondoordringbare hagen.
Bloeit in de zomer met kleine gele bloemen. Het is echter een tweehuizige plant waarbij een boom ofwel mannelijke ofwel vrouwelijke bloemen bezit. Om bomen met vruchten te bekomen heb je dan ook minstens een vrouwelijke en een mannelijke boom nodig en zullen uiteraard enkel de vrouwelijke bomen ook effectief vruchten dragen. Aan het eind van de zomer verschijnen deze ronde lichtgroene tot geelachtige samengestelde vruchten vol rimpels. Als je de vruchten aansnijdt, verschijnt er een wit, kleverig sap. Deze 5 tot 10 cm grote schijnvruchten zijn niet geschikt voor menselijke consumptie.
De bomen gedijen het best in de volle zon en dat in streken met warme zomers. Toch zijn ze in ons klimaat volledig winterhard.
Vermeerderen van de osagedoorn kan uit zaad of door het nemen van stek.
Osagedoorn in onze online plantengids.
|
Vossaert Kurt
| | 
