De eerste nachtvorsten hebben we achter de rug. Voor zover we nog van onze rozen konden genieten is dit toch wel het einde van het seizoen.
De rozen werden de voorbije maanden inmiddels terug gesnoeid tot kniehoogte en aangeaard met een organische voorraadbemesting. Mocht u dit nog niet hebben gedaan dan heeft u nog een klusje te doen ter afsluiting van het seizoen en met het aanbrengen van stalmest en/of compost bent u al weer bezig met de voorbereiding van het nieuwe seizoen. Een organische aanvulling is echt van groot belang. Het brengt bodemleven in de grond die zorgen voor humus en opneembare voedingstoffen voor de plant.
Rosa 'Penny Lane': Moderne engelse klimroos van 1998.
Nu iets over de snoei! We hebben de najaarssnoei achter de rug (terugknippen van onze struiken tot kniehoogte). Voor een definitieve snoei van onze grootbloemige en trosrozen wordt meestal gewacht tot na de winter. In maart snoeien we deze rozen dan terug tot 10 a 15 cm vanaf de grond. Er zijn rozen die echter niet zo rigoureus worden teruggesnoeid. Een goed voorbeeld daarvan zijn de klimrozen maar ook heesterrozen, oude rozen (Alba-, Centifolia-, Damascena), David Austin rozen en wilde rozen. Bij deze rozen zou bij een te sterke snoei de lengtegroei in de hand worden gewerkt. Door deze rozen wat hoger te snoeien en meer takken te laten staan en ze als het ware een beetje bossig te snoeien, verdeelt de struik zijn vocht over meerdere takken waardoor de scheuten minder lang zullen worden. Omdat er hoger wordt gesnoeid is de kans op vorstschade ook kleiner.
U kunt dus nu of in de winter dit soort rozen al een deel terugknippen.
-
De zogenaamde oude rozen kunnen worden terug geknipt tot kniehoogte of als u wat grotere struiken wenst, dan tot heuphoogte.
-
Heesterrozen en de alom bekende Rugosa-rozen snoeien vanaf knie tot heuphoogte. De Rosa rugosa is de bottelroos of rimpelroos = de roos die vaak in gemeentelijke plantsoenen wordt aangeplant met de grote, ronde-oranje bottels.
bottels van de Rosa rugosa
David Austin roos
-
Wilde rozen, die vaak eenmaal bloeien en hoog worden moeten wat in vorm geknipt worden en ontdaan worden van wat oude, houtige takken.
-
Klimrozen zijn een apart verhaal. Bij klimmers onderscheiden we de leiders (gesteltakken) en een veelvoud aan dunne takjes die afgelopen seizoen de bloemen hebben gedragen. Al deze takjes moeten worden afgeknipt tot 3 a 5 cm vanaf de leider. Hoe dunner het takje des te korter snoeien. Soms zitten er op de leiders ook weer dikke takken die als het ware ook op een leider gaan lijken. Als u er plaats voor hebt, kan je die behouden, maar anders voor 2/3 terugnemen.
Als u dit intensieve klusje heeft geklaard bekijkt u het takkengestel nog eens. Een teveel aan takken maar ook oude houtige takken behoren te worden verwijderd. Ook de positie van de takken is belangrijk. Een klimroos bloeit veel en veel beter als de leiders horizontaal worden aangebonden. Soms moet een klimmer omhoog.
In dat geval is het beter niet recht omhoog maar schuin of draaiend langs een paal. Of laat u wat gesteltakken iets ingekort uit de struik vallen, krijgt u mooie natuurlijk hangende takken die rijk bloeien.
Rosa 'Ghislaine de Feligonde': Een Franse multiflora klimroos van Turbat 1916.
Probeert u het eens. Het is eigenlijk niet moeilijk en in principe is het gewoon struiken terugknippen tot op wat dikker hout. Als in het voorjaar een struik op te dun hout uitloopt bloeit deze snel maar slecht en maar eenmaal. Bovendien is zo’n struik vatbaar voor ziektes.
Toon de Rijk
www.rozenrijk.eu | 
