Mosgal, slaapappel, bedeguar of rozengal wordt veroorzaakt door de galwesp Diplolepis rosae
Bedeguaargal: tot ongeveer 5 cm grote gallen met haarvormige, vertakte uitgroeisels.
Zoals bij de meeste gallen is ook bij de rozengal geen meetbare schade voor de plant waargenomen.
In het najaar als ze van groen naar mooi rood beginnen te verkleuren vallen deze prachtige gallen op tussen de rozenstruiken. Deze hard aanvoelende rozengallen komen vooral voor op de hondsroos (Rosa canina) en wilde bosroos (Rosa arvensis). Deze er als tropische vruchten uitziende gallen worden veroorzaakt door een 3 mm klein galwespje.
De meeste en de grootste mosgallen groeien op de uiteinden van rozentakken. Er zijn er ook die op de bladeren groeien, maar die blijven een stuk kleiner.
Foto: Frank Vincentz
Als de rozengal nog groen is lijkt het wel een bal van mos --- de mosgal.
In de maand mei zetten de galwespen hun eitjes af. Als je enkele maanden later een slaapappel middendoor snijdt, dan zie je dat deze bestaat uit verschillende kamers waarin de larven van het galwespje opgroeien. Deze zullen zich in de mosgal verpoppen om de gal het volgende voorjaar te verlaten om op hun beurt eitjes af te zetten op rozenstruiken in de buurt. De gallen tref je bij voorkeur aan bij planten met een verminderde weerstand na een stresstoestand van bv. snoei, droogte, wateroverlast,... Beschadigde en jonge rozenstruiken hebben ook de neiging meer en grotere gallen te produceren dan andere struiken.
Foto: Frank Vincentz
In de gal ontwikkelen zich meerdere larven in aparte kamertjes
De benaming van slaapappel heeft de gal te danken aan een oud volksgeloof waarbij men de gal voor het slapen onder het kussen legde om een goede nachtrust te verkrijgen. | 
