Herfst in Loppem
Een Canadese Indian Summer met een kleurenpalet vol rood, ros, geel en oker, fel contrasterend tegen een achtergrond van donkere bergen en beurtelings blauwe of donkere dreigende hemels wordt ons in dit land niet echt gegund en toch …
Eind oktober en begin november konden we volop genieten van dit spektakel alvorens de natuur zijn grote drooglegging’ van deze zomer weer goed wou maken met een aanhoudende golf van overdadige buien.
Ondertussen staan de meeste koukleumen al weer binnen in de serre en staat of ligt de rest mooi ingepakt met een stromanteltje, klaar om de winter te trotseren.
Kleine plantjes kunnen nog net naar adem happen van onder het dikke bladerdek waarmee de linde en de amberboom hen langzaam hebben toegedekt. Toch houden zij met ieder sprietje en iedere beschikbare stengel die deken vast alsof zij nog weten van vorig jaar hoe ongenadig snijdend die ijzige wind, die later uit het oosten waait, wel te keer kan gaan.
Kraaien en eksters stelen handig de laatste noten mee om er van hemelhoog het nabije kruispunt mee te bombarderen en dan gretig de brokjes op te pikken.
Valappels, zaden en bessen wachten op de vluchten trekvogels die samen met de eerste kou onze streken zullen opzoeken.
Het brandhout van de Wheymoutsden en de kerselaar die ik vorige winter met pijn in het hart moest rooien komt nu al goed van pas. Dat vinden ook de katten want als ik ’s morgens uit werken ga, krijg ik hen maar met de grootste moeite de deur uit.
Het is nu de tijd om al dat regengeweld van achter de bewasemde ruit van het keukenraam gade te slaan, ondertussen nieuwe tuinplannen te smeden, tuincatalogi te raadplegen en … weer met regelmaat op het Tuinforum te kijken en heel misschien af en toe ook eens mijn zegje te doen, tenminste … als ik iets te vertellen heb natuurlijk.
Groetjes
JDCOSTER | 
