knollen van de aardpeer
Wat is de aardpeer?: het is een knolvormige wortel die waarschijnlijk genaamd is naar de aardappel.
Eigenlijk is de aardpeer een doorlevende zonnebloem, die zeer snelle uitbreiding kent ondergronds.
Andere benamingen voor de aardpeer zijn: Topinamboer, Jerusalem artisjok.
Oorsprong: Noord Amerika
Familie: Compositae, ook wel composieten of samengesteldbloemigen genoemd, met o.a. de zonnebloem
Rassen: Bianka, Topianka, Rozo, Waldspindel
De wortel bevat een gezonde soort van fructanen en inuline, biotin, calcium, ijzer, natrium. De smaak lijkt meer op te gaan naar artisjok en het zoete van de schorseneer.
De knollen zijn licht verteerbaar
Het is ook algemeen geweten dat de wortel geen nitraten opslaat, wat andere planten wel doen.
Ze worden aangeplant in de moestuin en als sierbloemen in de gewone stadstuin.
De stengels worden al snel enkele meters hoog en bij mooie zomers verschijnen er soms bloemen op .
Bladeren vertonen eerder een ruw gevoel en zijn spits en klein.
Vroeger in de 17 de eeuw werd de knol bij ons ingevoerd en door de latere invoer van aardappelen weer terug verdrongen.
Telen :
Knollen of worteltjes in het voorjaar de grond in stoppen. (de maand maart is ideaal)
Deze blijven dan een heel jaar lang steken en worden het jaar erop in januari gerooid. (Enkel de grootste exemplaren).
Een weetje: als je de knollen niet rooit, houd je de planten nauwelijks bij daar de plant enorm kan woekeren!
Let wel op: een stukje grond met aardperen beplant van 1 meter bij 2, geeft al snel een 30 kilo aardperen het jaar erop.
De kleine stukjes wortel blijven zitten en eventueel mag je de rest van de geschilde aardperen ook toevoegen.
(De ogen van de schillen groeien evengoed uit).
Daar de wortels vegetatief (als kloon) worden verder gebruikt, behoud je tevens alle kwaliteiten van de moederplant!
In de beginnende aanplant moet je een goede verteerde stalmest toevoegen.
Aardperen zijn zeer makkelijk te telen 'men zegge dat het nog makkelijker is dan pompoenen telen'. Ze zijn tevens over het algemeen zeer resistent tegenover vele ziekten.
Een algemene grootte van de wortel is tussen de 4 a 8 centimeter groot.
Toepassingen:
In de eerste plaats is het dus een gezonde voedingsbron culinair gezien, doch veebedrijven telen deze aardperen ook voor hun vee als veevoeder.
In Nieuw-Zeeland is de groente nog steeds populair en in het zuidelijk Europa wordt dan weer geteeld voor dierlijk gebruik. Vooral de Franse Dordogne-regio staat hiervoor bekend.
Zij worden ook dikwijls als windbrekers ingezet gezien de lengte van hun stengels.
Medisch gezien heeft de plant in zijn geheel ook al zijn geneeskrachtige werking bewezen.
Op cosmetisch niveau wordt de plant ook aangewend.
Culinair:
De aardpeer kan zowel gekookt (15 a 20 minuten) als gebakken in schijfjes opgediend worden.
Bij een langere kooktijd valt de groente snel uiteen. Het heeft zowaar een romige structuur.
Ook als toevoeging (supplement) voor in de soep is het een aanrader.
De knollen hebben een witte of soms ook een lichtpaarse kleur. (De mogelijke verkleuring komt door de blootstelling aan het licht)
Er zijn echter fanaten die ze rauw eten, ik heb hierover zo mijn eigen mening.
Het is echter wel moeilijk om de knollen te schillen, maar er zijn intussen al verscheidene cultivars met een mooie ronde en gladde schil. (Wat veel werk bespaart in de keuken).
De jongere gebleekte lentespruiten zijn tevens delicatessen, zij worden onder emmers of bak gebleekt en bereidt als elke andere voorjaarsgroente.
Klaar maken van de knollen : jongere wortels mogen met schil en al gegeten worden, oudere daarentegen kook je het best eerst en schil je nadien.
Indien je de knollen schilt, is het best citroensap en of wat azijn in het water te doen. Dit voorkomt het 'oxideren' of verkleuren van de groenten. (Wij noemen dit een antioxydant)
Algemeen gezien is het een makkelijke plant die niet alleen voor het decoratieve wordt aangewend, maar evengoed simpel te telen is voor onze dagelijkse voeding.
Gezondheid boven alles.
Auteur: hofmeester Maurice Claes. | 
