Wat met het grasmaaisel?
Waar naartoe met het gras?
Oplossing 1: mulchen
Steeds meer mensen verkiezen hun
grasmaaisel in de tuin te houden als
mulchmateriaal. Ze strooien het vers
gemaaide gras in een dunne laag op
de bodem tussen de vaste planten,
kruiden en struiken.
Ook tussen
groenten is het een goed idee om de
bodem bedekt te houden als bescherming tegen het uitdrogen. Vers
gemaaid ruikt het gras nog aangenaam en fris. Het laat zich gemakkelijk aanbrengen en als je de dikte
van de laag beperkt tot een drietal
centimeter, gaat het niet gisten, verzuren of stinken.
Let wel op bij de toepassing van
mulch tussen jonge en lage plantjes.
Wees voorzichtig, bedek de plantjes
niet.
Na enkele dagen zal je misschien toch merken dat het gewas
bedekt geraakt is met mulch. Geen
nood. Merels die op zoek zijn naar
wormen en andere beestjes, hebben
het mulchmateriaal gewoon eventjes verspreid.
.jpg)
Mulchen
Na enkele weken is
het laagje gras voldoende verteerd
om oppervlakkig te worden ondergewerkt (maar dit is enkel nodig als
er wat onkruid zou tussen staan) en
kan je een nieuw laagje aanbrengen. Wanneer je voor het eerst mulcht
met gras, zal de vertering ervan misschien wat meer tijd vergen. Het
bodemleven is er onvoldoende op
voorbereid. De bedekking door het
grasmaaisel en de voedingsstoffen
die erin aanwezig zijn, zullen de afbraakorganismen echter snel activeren. Dit kan je zelf gemakkelijk waarnemen door regelmatig eens onder
het laagje te gaan neuzen. Je merkt
dat er wormen en ook enkele
springstaarten en pissebedden opduiken.
De wormen spelen een essentiële
rol in de bodem. Ze maken gangen
die voor verluchting zorgen. Bij hevige regens zorgen die gangen voor
het ontwateren. Tot slot verbeteren
ze de kruimeligheid.
Omdat gras zogenaamd ‘groen’
materiaal is en dus gemakkelijker
verteert dan ‘bruin’ mulchmateriaal
zoals houtsnippers, zullen de wormen er sneller op reageren en zal
het ook sneller verteren en voedsel
afgeven.
De grond onder het gras verzuurt
niet. Je hoeft ook niet voor schimmelvorming te vrezen. De planten in
de omgeving zullen dankbaar reageren op het vocht, de aangevoerde
voedingstoffen en de verbetering
van de bodemstructuur.
En onkruidzaad? Als er bijvoorbeeld
straatgras of laag bloeiend onkruid
in het gazon zit, kan er wel wat zaad
tussen het maaisel zitten. Even oppervlakkig schoffelen alvorens het
volgende laagje mulch aan te brengen en het probleem is opgelost.
Ook slakken kunnen wel eens roet in
het eten gooien, zeker op natte
grond. Mulchen met gras is daarom
vooral op droge grond erg aan te raden, als bescherming tegen het uitdrogen van de bodem. Heb je natte
kleverige aarde in je tuin, probeer
dan toch eens te mulchen in een
hoekje van je tuin. Je zal merken dat
de structuur en na een tijd ook de
afwatering als gevolg van de wormenactiviteit toenemen.
Oplossing 2: dan maar de tuindieren?
Eten kippen gras?
.jpg)
Kippen houden er van om in vers gemaaid gras rond te scharrelen.
Kippen zijn uitgesproken alleseters.
Gekocht kippenvoer bestaat voor een
groot deel uit granen en andere zaden.
Als de kippen over voldoende loopruimte beschikken, scharrelen ze
voortdurend. Ze zijn op zoek naar alles
wat ze kunnen vinden aan wormen,
pissebedden en andere beestjes. Maar
ook groene plantendelen staan op hun
menu. Liefst pikken ze het gras rechtstreeks en vers van het grasplantje.
Maar bied je ze een hoeveelheid
gemaaid gras aan dan zullen ze zich
daar zeker aan tegoed doen. Uiteraard
mag je niet verwachten dat je kippen
na iedere maaibeurt een paar bakken
grasmaaisel verorberen.
Je krijgt trouwens snel de indruk dat de kippen
meer plezier vinden in het scharrelen
tussen het gras dan in het gras zelf.
Na enkele dagen loont dat scharrelen
trouwens wel de moeite. Het bodemleven dat wordt aangetrokken door
het grasmaaisel lijkt al snel interessanter dan het maaisel zelf. Zo ontstaat
een mini-kringloop van organisch
afval, bodemleven en kippen.
Of het grasmaaisel uiteindelijk door
kippen en wormen wordt opgegeten
en ingewerkt dan wel als een smurrie
achterblijft, hangt af van de oppervlakte van je kippenren, van de grondsoort, de levendigheid van je kippen,
de beschikbaarheid van ander voedsel
enz. Geef de kippen nooit meer dan ze
kunnen verwerken. Geef het grasmaaisel onmiddellijk na het maaien aan de
kippen.
Grasmaaisel verhit snel en begint te gisten. Het is dan niet meer
geschikt voor de kippen.
Het is voor de kippen veel aangenamer het gras zelf te kunnen gaan pikken op het gazon, geef ze daartoe
regelmatig de gelegenheid. Ze zullen er
gelijk een heleboel, mogelijk schadelijke organismen uitpikken.
Behalve kippen zijn ook andere neerhofdieren nuttige grasmaaiers. Eenden bijvoorbeeld bieden het voordeel
niet in het gras te krabben. Ze laten de
grasmat intact.
.jpg)
Bij alle dieren moet je
er natuurlijk aan denken dat wat er
langs de ene kant ingaat, er langs de
andere kant ook weer uit moet.
Dat
deel van het gazon waar je vrienden
wil ontvangen of kinderen laten spelen
zal je voor de dieren moeten afsluiten.
Voor konijnen, cavia’s e.d. is gazonmaaisel niet geschikt
Oplossing 3: de auto in !
Voor een groot deel van de Vlamingen
is het containerpark de meest vanzelfsprekende plek om het grasmaaisel
heen te brengen.
Samen met heel wat
anderen sta je dan op zaterdag aan te
schuiven om er je zakken en aanhangwagen te lossen in de daartoe voorziene container. Vandaar gaat het op
maandag naar de professionele compostinstallatie waar het gemengd
wordt met ander tuinafval en omgevormd tot kwaliteitsvolle groencompost. Dit is uiteraard een goede zaak.
.jpg)
Stop je grasmaaisel niet in de gewone
huisvuilzak. Dan gaat het naar de verbrandingsoven en verdwijnen de voedingsstoffen en het water waar het
gras is uit opgebouwd door de schouw.
De inzameling van het grasmaaisel en
ander tuinafval, het transport en de
verwerking kosten uiteraard geld.
Steeds meer gemeenten verhalen die
kosten op de aanvoerder van het
materiaal, volgens het principe ‘de
vervuiler betaalt’. Volgens een systeem van gedifferentieerde tarifiëring
(Diftar) betaalt iedereen voor de hoeveelheid afval die hij aanvoert.
De huis-aan-huis-ophaling van groente-, fruit- en tuinafval (GFT) is voor
heel wat mensen nog een manier om
zich van hun grasmaaisel te ontdoen.
Ook hier stappen gemeenten steeds
vaker over naar het Diftar-systeem
Bron: Ovam
| 
