Ficus elastica; rubberboom
 De rubberboom ofwel Ficus elastica familie der Moraceae / Magnoliophyta vindt zijn oorsprong in Indië, op Java en Maleisië. De plant is door import nu op verscheidene continenten terug te vinden. De plant is normaal tropisch en er zijn een duizendtal soorten. Er zijn tal van bonte soorten, die mooie combinaties mogelijk maken voor de plantenbak in de huiskamer. Dit exemplaar bvb.: komt vanuit Portugal (Lissabon), waar deze blijkbaar zeer goed gedijt.
Bloemvorm is minimaal tot klein en lijkt ingekapseld.
De vruchten zijn enkele centimeters groot en bevatten de talrijke zaden. Het groene omhulsel wordt stilaan roder en zal bij volledige rijping openen zodat het zaad zich kan verspreiden. De vruchtjes staan over 't algemeen per 2 stuks ingeplant (ter hoogte van de okselknop). Zodra de vruchtjes zijn afgevallen, zullen er 2 'littekens' achterblijven op de tak.
 
De bladeren voelen leerachtig aan en zijn ovaalrond 20 tot 40 cm lengte. De onderkant heeft een lichtere grijsgroene kleur t.o.v. de bovenkant die eerder donkergroen van kleur is. De opbouw begint met een steelaanzet, die zich door een dikke nerf verder tot aan het topblad begeeft. Verder zien we duidelijke zijnerven vertrekkend vanuit de hoofdnerf.
Blad heeft een glansachtige schijn. Het 'verborgen' topblad bevat een schutblad (zie foto) die het ontluikende blad beschermd.
 
De stam is eerder kort en opgedrongen tegenover het boomvolume.
Typisch voor de Ficus elastica, zijn de luchtwortels die zich vormen en geven deze boom een grillig uitzicht. Bomen kunnen tientallen meters groot worden al naargelang de soort. Wortels zijn tevens fors en sterk uitgebreid bovengronds.
Vermeerdering
Marcotteren wordt nog weinig toegepast en gebeurd door middel van vochtig mos te gebruiken, doe deze rondom het middel van de plant en sluit deze hermetisch af met een plastieken zakje. Enkele bladeren zullen dan wel moeten verwijderd worden. Je zal zien dat de 'luchtwortels' zich redelijk snel zullen vormen. Het voordeel van deze vermeerdering ligt hem in het feit dat de plant in zijn geheel blijft en pas wordt gesplitst op het moment dat er genoeg wortels zijn gevormd.
Stekken kan ook, evenals afleggen.
De plant wordt soms ook in schijfjes gesneden, met iedere keer een okselknop eraan om kleine nieuwe plantjes op te kweken. Duurtijd tot het bekomen van voldoende wortels mag gerekend worden tot een 8 tal weken.
Zaaien is minder makkelijk.
Als kamerplant behoeft de plant veel licht doch geen directe zon. Een te droge omgeving is niet geschikt voor deze tropische plant. De plant kan wel enige droogte verdragen door zijn rubberachtig blad die enorme verdamping tegengaat.
Indien de plant zijn geschikte lengte heeft, kan je hem vervolgens met een scherp ontsmet mes afsnijden. De plant zal dan nog een tijdje na-'lekken' tot enige callus of wondweefsel is gevormd. De afgesneden stek kan dan perfect gebruikt worden om nieuwe plantjes op te kweken.
Te veel of te weinige watergiften kunnen leiden tot vergeling van het blad of zelfs bladval.
Zet een schaaltje onderaan de plant zodat het overtollige water steeds kan afgedrained worden. Laat de plant altijd op zijn zelfde plaats staan (ook niet verdraaien). Verder behoeft de plant weinig of geen speciale zorgen.
De Nederlandstalinge benaming van de Ficus elastica is ook wel rubberboom. Deze benaming wekt verwarring omdat van deze ficussoort geen rubber wordt gewonnen.
Het is de Hevea bresiliensis of de echte Brasiliaanse rubberboom waarvan men het melksap of latex een natuurlijk rubber aftapt. Daarvan maakt men dan vliegtuigbanden, condooms, chirurgenhandschoenen, matrassen, kledij (rekkers), elastiekjes, lijm voor enveloppen, ...
Medisch: Sommige mensen kunnen allergisch zijn voor de Ficusachtigen in het algemeen. Doch de reactie is eerder klein bij natuurlijke planten t.o.v. het pure product. Wel altijd opletten voor kruisallergieën met andere producten. Let ook steeds op dat het witte 'melksap' niet op de huid terecht komt, deze kan irriterend werken !
Auteur: hofmeester Maurice Claes. | 
