Digitalis purpurea - vingerhoedskruid: mooie tweejarige maar giftige plant
Digitalis purpurea - Vingerhoedskruid
| Latijnse naam : |
Digitalis purpurea |
| Nederlandse naam : |
Vingerhoedskruid |
| Familie : |
Scrophularaceae /helmkruidfamilie |
| Bloeikleur : |
roze, wit, roodpaars |
| Bloeimaand : |
juni, juli, augustus, september |
| Bladkleur : |
Groen |
| Hoogte : |
80 - 200 cm |
| Wintergroen : |
Bladhoudend |
| Winterhardheid : |
Goed winterhard tot - 25 °C |
| Standplaats : |
Zon, halfschaduw tot schaduw |
| Soort gewas : |
Tweejarige plant |
Speciale kenmerken :
|
- Snijbloem
- Honingplant die druk bezocht wordt door bijen en hommels. De hommels moeten helemaal in de bloem om de nectar te bekomen.
- Zeer giftig: alle delen (vooral zaden en bladeren)
- Zaait fel uit
|
| Habitat : |
Normale tot vochtige bodem |
De bloei langs de bloemstengel verloopt van onder naar boven.
Vingerhoedskruid of Digitalis zien we vaak in onze tuinen maar komt net als in grote delen van Europa ook in ons land in het wild voor. Meestal zijn ze in de natuur te vinden op verstoorde bodems van vrij recent gekapte plaatsen in het bos en andere ruige terreinen. Omdat ze net ook op moeilijke plaatsen nog goed willen groeien, zien we ze ook vaak in de siertuin op plaatsen in diepe schaduw, tussen bomen en struiken maar wel niet te droog.
Nadat de hommels of bijen de bloemen hebben bestoven vormt er zich een zaaddoos waarin tientallen zaadjes zitten. Eenmaal de zaden rijp zijn, zullen ze zich massaal verspreiden over de tuin. De planten zaaien zich dan ook hevig uit en vormen bijna een plaag, tenzij men na de bloei de bloemstengel afknipt.
Het eerste jaar wordt er een bladrozet gevormd en het tweede jaar verschijnen vanuit het hart van het bladrozet de bloemstengels. Daarna vormt de plant zaden en sterft ze af.(= tweejarige plant)
De helmkruidfamilie (Scrophularaceae) is een plantenfamilie die overal in de wereld aan te treffen is.
De naam Digitalis komt van het Latijnse `digitus' of vinger. Dit is een duidelijke verwijzing naar de vingerhoedvorm van de bloemen.
De volledige plant is giftig voor mens en dier. Digitalis zet je dan ook best op plaatsen waar de kinderen er niet gemakkelijk bij kunnen komen. Wanneer je in de bloemborder aan het vingerhoedskruid werkt trek je best handschoenen aan en zorg er voor dat de plant niet in aanraking komt met open wondjes. De gifstoffen (digitaline) van de Digitalis is niet dodelijk, maar kan leiden tot hartritmestoornissen, braken, maag-, darmontsteking, buikloop. In de geneeskunde gebruikt men de gifstoffen in lage aangepaste dosis als geneesmiddel voor hart- en vaatziekten.
De oorspronkelijk soort is licht roodpaars, maar er bestaan cultivars in verschillende kleuren :
-
Digitalis purpurea 'Alba' 120 cm, wit
-
Digitalis purpurea 'Camelot Creme' 90 cm, crèmewit, binnenin rode vlekken
-
Digitalis purpurea 'Camelot Rose' 90 cm, rose, binnenin rode vlekken
-
Digitalis purpurea 'Camelot Lavender' 90 cm, zachtrose, binnenin rode vlekken
-
Digitalis purpurea 'Snow Thimble' 120 cm, zuiver wit
Digitalis purpurea 'Camelot Lavender'
Mooi te combineren met Aquilegia, Polemonium, Geranium phaeum, Lonicera
Vingerhoedskruid in andere talen:
-
Latijn: Digitalis purpurea L.
-
Engels: Foxglove / fingerflower
-
Frans: digitale
-
Italiaans: digitale
-
Duits: Fingerhut
-
Spaans: digital
-
Volksnamen: judasbeurs, pijpenkop, poppenschoentje, slangenbloem,...
Bladrozet van het vingerhoedskruid. De bladeren zijn aan de onderkant wit viltig en voelen aan de bovenkant vrij ruw aan.
Ziektes en ongedierte:
Schimmelziekten zoals meeldauw en bladvlekkenziekte kunnen de bladeren aantasten. Aangetast bladeren verwijder je het best.
Meer info over de Digitalis purpurea in onze online plantengids.
Andere soorten Digitalis in de plantengids:
Vossaert Kurt
Andere leuke artikelen:
|
