Schijnhazelaar (Corylopsis pauciflora)
 Het is jammer dat we deze prachtige voorjaarsbloeier zo zelden in tuinen zien. Met zijn zachtgele klokjes past hij eigenlijk veel beter bij de pastelachtige voorjaarskleuren dan de knalgele forsythia. De schijnhazelaar bloeit in maart. In deze tijd van het jaar kunnen we wel wat extra kleur in de tuin gebruiken. Deze heester is eigenlijk het hele jaar door mooi, maar vooral in het voor- en najaar. Eerst genieten we van de bloemen, daarna van het zich ontplooiende frisgroene lenteblad en later in het jaar van de prachtig roodgeel gekleurde herfstbladeren. Als we geluk hebben, bloeit de Schijnhazelaar nog eens in september. Dan zijn de bloemen niet zo zichtbaar omdat ze zich tussen het blad verstoppen.
Herkomst en naamgeving
De schijnhazelaar is geïmporteerd uit China. Daar groeit hij tussen het struikgewas, in bossen en bergen en kan hij 7 m hoog worden.
Het woord corylopsis is afgeleid van die van de hazelaar (corylus) en betekent ‘op hazelaar gelijkend’. De toevoeging pauciflora klopt eigenlijk niet, want het betekent met weinig bloemen. Hij heeft juist veel bloemen.
 Zijn Nederlandse naam dankt hij aan het blad dat erg op dat van de hazelaar lijkt. De Engelse naam winterhazel is ook niet terecht, want hij is geen winter- maar een voorjaarsbloeier. In Japan noemt men deze heester Hyugamizuki wat sterrenhout betekent omdat de botergele bloemen aan de kale takken op twinkelende sterren aan de nachthemel lijken.
Plantkenmerken
De schijnhazelaar is een bladverliezende struik met slanke twijgen. Hij kan 1,5 tot 5 m hoog worden. Soms groeit hij eerder in de breedte dan in de hoogte.
De bloei vindt plaats van maart tot april voordat het blad verschijnt. Daarom noemt men hem naaktbloeier. De bloemen bestaan uit hangende trosjes, 5 tot 15 cm lang met twee tot drie bloemen per tros, bij de soort Corylopsis spicata tien bloemen per tros. Alle soorten bloeien licht tot oker- of botergeel en geuren enigszins.
Een tweede bloei vindt vaak in september plaats.
De herfstkleur van de eironde bladeren is, afhankelijk van het weer, geel, geeloranje of roodbruin.
 Soorten
Het meest geschikt voor de kleine tuin zijn Corylopsis pauciflora (2 m) en Corylopsis gotoana (meestal kleiner dan 2 m). Zijn bladeren hebben een blauwgroene bovenzijde, terwijl de onderzijde opvallend wit is. De meeldraden zijn bijna zo lang als de kroonbladeren.
Corylopsis sinensis is de grootste van alle schijnhazelaars (4 m). Hij heeft bladeren met een toegespitste bladtop en een zijdeachtige beharing aan de onderzijde en op de steel. Het is een struik met grote, geurende bloemen.
Corylopsis veitchiana heeft bloemen waarvan de helmknoppen in het begin roodachtig zijn.
Corylopsis spicata is een vrij stijve breedgroeiende heester met zigzag groeiende vrij dikke takken. De bloemen zijn licht geelgroen, de helmknoppen rood.
Een sierlijke soort met ronde bloemen in lange trossen is Corylopsis willmottiae .
Standplaats
De schijnhazelaar is winterhard en groeit het beste op een plek met zon of lichte schaduw en beschut tegen te veel wind. Hij houdt van iets zure, humusrijke, licht vochthoudende grond.
Deze heester, vooral Corylopsis gotoana, is ook geschikt voor binnenplaatsen omdat hij langzaam groeit en vrij klein blijft (ca. 1,5 m). Heel mooi staat de schijnhazelaar voor een donkergroene taxus, rododendron of in combinatie met andere voorjaarsbloeiers zoals blauwpaarse krokussen en voorjaarsanemonen.
Het is belangrijk om deze struik niet te dicht naast andere struiken te planten, want hij heeft veel ruimte nodig.
 Snoeien is niet nodig!
Schijnhazelaar
Corylopsis pauciflora (botanisch)
Buttercup Winterhazel (Engels)
Niedriger Scheinhasel, Glockenhasel (Duits)
Hamamelidaceae – hazelaarfamilie
Auteur: Brigit Kahlert
website met veel info over bomen: http://www.stemderbomen.nl
| 
