Met voorbedachten rade
Ik heb het echt gedaan. Niet zomaar eventjes en heel spontaan. Nee, doelbewust een schepje en een emmertje meegenomen in de auto om, wanneer ik voor de zoveelste keer die week langs dezelfde kilometerslange bermen zou rijden, ik mijn slag zou kunnen slaan. Even voorbij de bocht minderde ik vaart en stopte langs de weg. Waarschuwingsknipperlichten aan en de achterklep van de auto open. Snel pakte ik het schepje en stiekem trok ik wat van de mooi geel bloeiende bloemen uit de grond. Hier en daar zaten er nog worteltjes aan afgebroken wortelstok. En passant trok ik ook enkele van die blauwe bloemen uit de grond die overvloedig naast die gele bloeiden. Ik schepte wat bermzand in het meegebrachte emmertje, zette mijn oneigenlijk verkregen buit daarin en goot er wat water bij uit een flesje dat ik overal mee naar toe neem.
Malva sylvestris
Thuisgekomen plantte ik alles zorgvuldig in de border.
In de uren erna zocht ik naarstig naar de namen van de planten die ik had weggenomen. Ik had een licht onbehaaglijk gevoel over mijn daad. ‘Gestolen goed gedijt niet’, spookte er steeds door mijn hoofd. Aha, de blauwe bloemen blijken ‘malva’ te heten volgens een vriendin. De geel bloeiende plant blijkt na enig speurwerk de ‘Grote wederik’ te zijn, ofwel Lysimachia vulgaris, een (gelukkig) veelvoorkomende vaste plant, die zich vermeerdert via zijn wortelstok.
Lysimachia vulgaris
Enkele dagen later zag ik dat de geopende bloemen van de wederik dicht bleven uit protest. De knoppen zijn zelfs nooit opengegaan. Ook de blaadjes werden slap om na nog een paar dagen helemaal uit te drogen, ondanks mijn gulle watergift. ‘Moet je er maar van af blijven’, wreef mijn man me ook nog eens in. Hij heeft gelijk. Bloeiende planten kunnen niet straffeloos worden overgezet. Ook niet binnen enkele uren.
Campanula
Bij mijn volgende plantenjacht geen emmertje of schepje meer, maar een fotocamera. Niks geen heimelijke acties meer, maar mooie foto’s van bloemen die deze maand bloeien. Het opzoeken van de namen gaat dan ook veel beter, want wat er nu over is van de wederik is onherkenbaar. Bovendien kan ik met een foto naar een tuinwinkel als ik er zelf niet uitkom, zeker nu ik erachter ben gekomen dat de door vriendin genoemde malva een campanulasoort blijkt te zijn.
Jeanine Leytens - Chambres d’Hôtes te Thiviers.
“La Taupiničre” is ook te bezoeken via www.leytens.nl | 
